Otworzyli.
W POPRZEDNICH ODCINKACH
- Zmywamy się stąd. - Niby dokąd?
Gdzie nas poniesie.
Miałem szczęście.
Mam teraz tyle kredytów, że mogę jechać, gdzie chcę.
Patrzymy na wydarzenia z Aldhani jak na kradzież.
A jak ty na to patrzysz?
Jak na zapowiedź.
Wiesz, jakie to będzie miało konsekwencje?
Ludzie będą cierpieć.
I tak ma być.
Oby była tego warta.
Niedługo się dowiemy.
Nie możemy się dłużej ukrywać.
Mogę wskazać powiązanie między kradzieżami naszego sprzętu,
a jego dystrybucją między rebeliantami w galaktyce.
Podjąłem decyzję, że od teraz Sektor Morlany będzie pod jej kontrolą.
Ferrix bardzo ją zainteresowała,
a ciebie zaczęła wyłącznie rozpraszać.
Jeżeli wszyscy traktują mnie jak irytującego natręta,
jest szansa, że nie zauważą, co naprawdę robię.
A co robisz?
Zbieram pieniądze.
Na co?
Nie wyjadę.
Nie rozumiem.
Ty nie możesz zostać, a ja nie mogę jechać.
Morlana Jeden.
Chcę oczyścić swoje imię i zmazać plamę na honorze.
Więc od razu się do tego zabierzmy.
Zbiegł rebeliant i morderca
przez korupcję i uległość władz korporacji.
Potrzymaj mi go tu chwilę.
Sześć lat.
Sześć lat?
Nie, chwila!
Zmiana wytycznych.
Ja nic nie zrobiłem!
Moment! Jestem tylko turystą!
Stawać w rzędzie!
Z życiem!
Co się gapisz?
Naprzód!
Ruszać się!
Na górę.
Szybciej!
Jak się nazywasz?
Tuck Hybecks.
Z planety?
Galdi.
Belsarvis.
Następny.
Nazwisko?
Girgo. Keef Girgo.
- Z planety? - Deris-plata.
Narkina Pięć.
Co to jest?
Wsiadaj do transportera.
- Następny. - Co to jest?
Co to jest Narkina Pięć?
Jestem turystą!
Naprzód!
- Z planety? - Giermos.
Belsarvis.
Siadać gdzie bądź!
Ściągać wszystko z nóg.
Buty, sandały, wszystko na ziemię.
Raz-raz.
Ruchy! Gołe stopy.
Porucznik Dedra Meero.
Z ramienia BBI nadzoruję Sektor Morlany.
A gdzie jest porucznik Blevin?
Ja tu jestem od pytań.
Ferrix. Przyglądam się tamtej sprawie.
Chciałam cię wezwać po to, żebyś wypełnił luki w raporcie.
Ustalaliśmy już datę.
Ale teraz żadne z nas nie zrealizuje planów,
bo ciągle składasz wnioski do Centrum Danych Biura Standaryzacji
w sprawie Cassiana Andora.
Twierdziłeś w nich, że jest zaginionym specjalistą od paliw,
niekompetentnym inżynierem energetyki,
kierownikiem do spraw czystości paliw, podrabiającym imperialne sprawozdania.
Jesteś w Biurze niecały miesiąc i wypełniłeś pięć fałszywych podań.
Właściwie to sześć.
Bo dzisiejszego nie liczyłam.
Co pan wyprawia, panie Karn?
Cassian Andor jest mordercą i zagrożeniem dla Imperium.
Chciałem go namierzyć, mimo ograniczonych środków.
Więc chodzi o bezpieczeństwo publiczne?
Teraz powiem ci, co tym wskórałeś.
Wzbudziłeś spore zainteresowanie BBI.
Może chciałbyś mi coś opowiedzieć,
żebym nie musiała tracić więcej czasu na dowiadywanie się, co kombinujesz?
Próbuję zmyć plamę na honorze.
Ktoś mógłby pomyśleć, że chcesz zwiać z Ferrix.
Ten ktoś popełniłby błąd.
Mam ciężki dzień.
Powiedz mi, czego dokładnie brakuje w raporcie porucznika Blevina.
Nie mam pojęcia. Nie dano mi się z nim zapoznać.
- Podpisałeś go. - Nie miałem wyjścia.
Musimy już iść na górę.
Dajcie mu przeczytać raport Blevina.
- Nie wypuszczajcie go. - Akurat dzisiaj?
Mamy czas.
To imperialna nawigacja Starpath.
Skradziona w zeszłym roku z bazy marynarki na Steergard.
Nie wiemy, kiedy dokładnie,
bo baza bała się ujawnić tę kradzież
i miała nadzieję, że uda się ją ukryć.
Mój raport dobitnie pokazuje, że to częsty problem w całej galaktyce.
Proszę mówić.
Sprzęt znaleziono w zeszłym miesiącu na Ferrix w sektorze Morlany Jeden.
Złodziejem był mieszkający tam Cassian Andor.
Jest ścigany za zamordowanie dwóch pracowników korporacji.
Zostawił nawigację i uciekł przed grupą taktyczną, która miała go aresztować.
Andor próbował wtedy przekazać urządzenie człowiekowi, którego nazwaliśmy Axis,
zakładamy bowiem, że stanowi on oś
rebelianckiej organizacji, która wykrada specjalistyczny imperialny sprzęt.
Mam tu długą listę wymagań.
Pełny planetarny komnet, garnizonowy pakiet technologiczny,
spektrum wywiadowcze serii dziewiątej, finansowanie agentów, droid szyfrant.
Jesteśmy gotowi do akcji.
Nasi wrogowie się organizują. Nie ma czasu do stracenia.
Spora inwestycja.
To ułamek wartości straconego wyposażenia.
Chcesz przetrząsnąć Ferrix, znaleźć złodzieja i co potem?
Zidentyfikować Axisa.
Bo uciekali razem.
To na razie najlepszy trop, jaki mamy.
Inspektor Meero przekonała mnie,
że ten Axis bardzo sprytnie
rozszerza swoją działalność w całej galaktyce.
Nie wiemy, kim on jest, i nie wiemy, jak potężna jest skala naszych problemów.
Ale to, czego się dowiedzieliśmy, już wzbudza duży niepokój.
Ferrix to było potknięcie.
Pierwsze, jakie mu się zdarzyło.
Planuję wszystko przetrząsnąć, panie pułkowniku.
Przetrząsnąć, znaleźć Andora i zacząć polowanie.
Naprzód! Ruchy!
Po rampie!
Jazda na dół!
Dawać!
Zatrzymać się!
Postawa!
Ręce za głowę, stopy na glebie.
Weź głęboki oddech, bracie.
To nasz ostatni powiew świeżego powietrza.
Witam na Narkinie 5.
Jesteście w imperialnym zakładzie produkcyjnym.
Uznano was za zdolnych do pracy.
Za chwilę, po krótkim wstępie,
przeprowadzimy was na przydzielone wam stanowiska robocze,
gdzie kierownik hali opowie o szczegółach
naszych planów i wymaganiach.
Czas waszego osadzenia jest z góry ustalony.
Ale jego uciążliwość już zależy od was.
Tych, którzy już byli skazywani wcześniej, zaskoczy tutejsza cisza,
warunki sanitarne, a także małoinwazyjne techniki wymuszania posłuszeństwa.
Pewnie część z was zastanawia się,
dlaczego bez strachu stoimy przed wami bez żadnej broni.
Dobre pytanie.
Mam nadzieję, że nikomu nie trzeba będzie często na nie odpowiadać, ale...
Możecie wstać.
To był pierwszy poziom. A są trzy.
Podłogi są z tunqstoidowej stali.
Spędźcie ten czas produktywnie, nie podskakujcie,
a będzie to wyłącznie przykrym wspomnieniem.
Powodzenia.
Wstawać!
Do szeregu!
Jeden za drugim!
Czytałeś raport?
Gorszy niż myślałem.
Karygodne zaniedbanie ze strony dowództwa.
Kompletny brak zwierzchnictwa Imperium na Ferrix.
I że Andor ewidentnie miał na miejscu zorganizowaną grupę dywersantów.
Tu nic o tym nie ma.
Opowiedz mi o jego wspólniku, którego widziałeś.
Powiedziałeś Blevinowi, że Andorowi towarzyszył starszy mężczyzna,
wysoki, w pelerynie.
Czego tu brakuje?
Była szara, szaro-zielona.
Ciemne buty.
Nie przyjrzałem się.
Pamiętam głos i rozpoznałbym go.
Zrobimy tak.
Przestaniesz składać wnioski w sprawie Andora,
a w zamian ja poinformuję Biuro Standaryzacji,
że dzisiaj się bardzo przysłużyłeś Imperium.
Ja się sprawdziłem jako podinspektor.
Byłem naprawdę dobry.
W dwa dni znalazłem zabójcę dwóch ochroniarzy.
Poniosła mnie ambicja? Tak.
Ale czas uciekał i nadarzyła się okazja.
Wszystko w służbie Imperium, sama pani mówiła.
Czy można przesadzić z agresją, pilnując porządku?
Nie zasłużyłem na taką karę.
Życzę powodzenia.
Muszę już iść.
Musicie znaleźć Andora, żeby namierzyć jego wspólnika.
Wiem, że to ważniejsza sprawa niż śmierć dwóch korporacyjnych strażników.
Mogę się przydać do rozwikłania tej sprawy.
Spróbuj jeszcze raz podnieść alarm, a nie ze mną będziesz miał do czynienia.
Zapomnij o tym spotkaniu.
Zatrzymaj się.
Postawa.
To znaczy ręce za głowę, wzrok w przód, stopy na ziemi.
Wykonać.
Paralizator.
Jak go użyję, popamiętasz.
Tak?
Co się dzieje? Gdzie twój partner?
Problem techniczny na Jedynce.
Dostawa jest ważniejsza. Dobrze wiesz.
Na pewno za chwilę tu będzie.
Nowy więzień na 5-2-D. Zgoda na wprowadzenie na halę.
Przyjąłem. Zaczynam procedurę.
Za mało nas. To było w grafiku.
- Bez niego nie ruszamy. - Zaraz przyjdzie.
Procedura aktywna. 5-2, możecie zaczynać.
Mamy jeszcze inne dostawy.
- Patrz przed siebie. - No dobra, jedziemy z tym.
Do przodu, ruszaj się.
Do przodu i stój. Szybciej.
Stój.
Patrz przed siebie.
Przepraszam, musiałem czekać.
Brakowało im pary rąk.
Wyciągaliśmy gościa z Czwórki. Przybiegłem najszybciej, jak się dało.
Skup się. Już mamy obsuwę.
- Gotowi? - Tak. Możecie iść.
- Jak tam na hali? - W normie.
Otwieram drzwi.
Postawa.
Wejdź do środka i się zatrzymaj.
- Naprzód. - Nowy człowiek na hali.
- Naprzód. - Nie ruszać się z miejsca.
Wejdź i zatrzymaj się.
Zejdź z platformy.
Złaź!
Ruchy!
To oddział 5-2-D.
Poziom piąty, hala druga, D, jak dzienna zmiana.
Siedem poziomów fabryki, siedem hal na poziom,
siedem stołów na halę, siedmiu ludzi na każdy stół.
Nazywam się Kino Loy.
Jestem kierownikiem oddziału 5-2-D.
49 facetów spowiada się przede mną.
Jak się nazywasz?
Keef.
Keef Girgo.
Nie wróci tu.
Przychodzą tylko, żeby zabrać trupy i przyprowadzić zastępstwo.
Należysz do mnie.
Do roboty!
Na stanowiska!
Posłuchaj.
Zmiana ma dwanaście godzin.
Wydajność wynagrodzę, bez przerwy mam cię na oku.
Jesteś przydzielony do piątki.
Czyli tego stołu, który ma obsuwę,
bo nie jesteś na miejscu i nie wyrabiasz normy.
- Umiesz czytać? - Tak.
Widzisz tę tabelę? Jeden do siedem?
To są wyniki stołów w mojej hali na mojej zmianie.
Jaki numer ma twój stół?
Pięć.
Stół numer pięć.
Widzisz? Na dole.
Na końcu. To jest twój.
Siedem takich okienek to łączne wyniki
dla wszystkich pozostałych hal tego poziomu.
Ty grasz przeciw pozostałym stołom na tej hali.
Ja gram przeciw pozostałym halom.
Gram?
Nazywaj to, jak chcesz.
Mówię ci to po to, żebyś jedną kwestię zrozumiał raz na zawsze.
Do końca wyroku zostało mi jeszcze 249 dni.
Mam wolną rękę w zarządzaniu całą tą halą.
Na tym poziomie jest zawsze w czołowej trójce.
A tobie ma zależeć, żeby tak zostało.
Coś czuję, że mnie zrozumiałeś.
Chory? Ranny? Zgłaszasz to mnie.
Problem ze współosadzonym? Będę wiedział jeszcze przed tobą.
Stracisz nadzieję lub rozum? Zostaw to dla siebie.
Nawet się nie waż spowalniać mojej zmiany.
Stół piąty.
Piąty!
To jest piątka?
Czekaliśmy na ciebie.
Jak się nazywasz?
Keef.
Ja Jemboc.
Siemasz.
Xaul.
Taga.
Ulaf.
Ham.
To jest Melshi.
Mamy obsuwę.
- Bo jednego brakuje. Ale odpuści nam. - Powinien.
- Wątpię. - Już kiedyś odpuścił.
- To było dawno temu. - Zapomnij.
- Raz już odpuścił. - Tracicie czas.
Za chwilę już będzie dwanaście.
Dają nam nowego na ostatnią godzinę?
42 minuty. Chodźcie chłopaki, damy radę.
- Coś się tam śmieją. - Przestań.
- Melshi ma rację. - Tracimy czas.
Jem myśli, że Kino tu rządzi.
Nowy, szykuj się na prąd.
- Keef. - Co?
Tak ma na imię, nie?
Keef.
Dawać!
- Dobrze mówi. Do roboty. - Leci.
Odsuń się.
Obserwuj mnie i rób to, co ja.
Jutro o tej porze będziesz tu stał.
Z naszej siódemki
jeden obsługuje podajnik, to nie jest takie trudne...
- Jest przy budce. - Wezwali go.
Nie.
Wydajność zmiany 5-2-D jest nie do przyjęcia.
Włączamy nowy zegar.
Dobra, słuchajcie!
To będzie przyspieszona rundka.
39 minut. Po sygnale.
Jak zawsze najmniej wydajny stół zostanie ukarany.
- Zabrać ręce. - Czysto.
No dalej!
Tempo!
Będzie praca albo prąd!
Nie przerywać!
Ja dziękuję.
Wrzuć do mojego.
Kiedyś je lubiłaś.
Po prostu lepiej udawałam.
Aż ciężko mi w to uwierzyć.
Sagrona.
Za co dziś pijemy?
Za krótki wieczór.
Za to się napiję.
Jaki masz plan na dzisiaj?
Potrzebne mi głosy. Trzeba powstrzymać zapędy Imperatora.
Witaj, Tay.
Tay Kolma, ale szybki jesteś.
Perrin.
Jesteś w mieście czy dojeżdżasz?
- I tak, i tak. - Napijesz się czegoś?
A co dziś dają?
Smak ojczyzny, co? Poproszę.
Od razu trzy.
Ja nie chcę, dziękuję.
- Mon jest w pracy. - Nic samo się nie zrobi.
Nie sądzę, żeby miała dziś dla ciebie czas.
Pani Senator wybiera politykę, nie dobroczynność.
Chce ratować Imperium przed Imperatorem.
Pamiętasz, jak Perrin miał 15 lat?
Błagam cię.
Pierwszy buntownik akademii.
Wszystko się zmienia.
Te nowe przepisy zaczynają działać.
Rebelianci mogli to przewidzieć, zanim obrobili Aldhani.
Dziękuję.
Sagrona.
Sagrona teema.
To wy dokarmiajcie galaktykę, ja idę dokarmić siebie.
Jaki dom, taka dobroczynność.
Cieszę się, że wpadłeś.
Wolałbym mieć lepsze wieści.
Niedługo będę bardzo zajęta.
Nowe przepisy bankowe bardzo utrudnią ci życie.
- Utrudnią czy uniemożliwią? - Nie wiem.
Mają wprowadzić imperialnych audytorów. Nie wiadomo, gdzie ich wsadzą.
Możemy coś zrobić, zanim zaczną?
To też ryzykowne.
Leida.
- Znamy się już. - To prawda.
Przyjechał pan na stałe?
Czas się zakochać w stolicy.
Tata cię szukał.
Pijesz squigi?
Przestały mi smakować.
To obrzydliwe.
Właśnie o to chodzi.
Poszukam taty.
Miło było spotkać.
Co z pieniędzmi, które już wyjęłam?
Nie wszystkie zabezpieczyłam.
Wytłumaczy się to jakoś.
Nie będziemy ich ukrywać?
O jakiej kwocie mowa?
Czterysta tysięcy.
Pani Senator.
Właśnie miałam cię szukać.
Perrin obiecywał, że będą squigi.
Zapominam, że w głębi serca jesteś Chandrilanem.
A ja zapominam, jaka jesteś słodka, kiedy zależy ci na głosach.
Cisza!
Ciszej!
Do szeregu!
Naprzód.
Niewątpliwie Palpatine to frustrat.
Łatwo go sprowokować.
Jest nieobliczalny, ale...
Mało powiedziane.
Mówi, co myśli.
Mówimy o wadach systemu, nie charakteru.
Ale co mu chodzi?
Porządek publiczny?
To bardzo szerokie pojęcie.
Przede wszystkim Imperator ma obowiązek nas chronić, prawda?
I właśnie to ma zapewnić dyrektywa o RPP.
Jaki poziom ochrony jest nam potrzebny.
Wiemy, jaki poziom nam nie wystarcza.
Obserwacja i ściganie podejrzanych. Bez ograniczeń?
Jeśli nic nie zrobiłeś, nie masz się czego bać.
To zależy, co dla kogo znaczy „nic”.
Żyjemy w niebezpiecznych czasach.
- W niebezpiecznych czasach? - Może nie?
Czujesz jakieś zagrożenie?
Bezpośrednie? Tutaj? Tak.
Bardzo się boję, że spożyję za dużo zdradliwej chandrilańskiej gościnności.
To jest nasz blok.
Widzisz białe światła przy podłodze?
Białe – zimna, czerwone – smaży.
Jak białe zaczynają migać, masz 7 sekund, żeby się dostać do celi.
Na glebie są czujniki. Dwóch gości w jednej celi to śmierć na miejscu.
Rozejść się.
Spocznij!
Jem, pokaż mu, co i jak.
Jasne.
Chodź.
Twoja cela.
Jest prycza.
W ścianie masz wszystko, czego ci potrzeba.
Woda. Światło. Kibel się opuszcza. Tu masz talerz, łyżkę i golarkę.
A żarcie?
W rurze.
Bierzesz sobie, ile chcesz.
Mamy być tu zdrowi i silni.
Spokojnie. Nauczysz się to jeść.
Miałeś ciężki początek. Przysmażyli cię dwa razy jednego dnia.
Ale może za kilka zmian to my wygramy.
Tutaj zwycięzcy zawsze mają lepiej.
Bo najlepszy stół dostaje smak.
Przegrani dostają prądem.
Musisz tu codziennie sprzątać. A to jest twój wyrok.
Za co siedzisz?
Za nic.
Ostatnio sporo takich.
Przynajmniej od początku wiesz, ile cię czeka. Bez niespodzianek.
Weź go zapytaj.
Miesiąc temu podwoili wszystkim liczbę zmian.
DORPP.
- Na zewnątrz pewnie o tym gadają? - O czym?
O redefinicji porządku publicznego.
Od miesiąca czekamy na jakieś wiadomości.
Zastanawiamy się, co ludzie o tym mówią.
On o niej nie słyszał.
- Nic nie wie. - Mówiłem.
Dekret o porządku publicznym.
Ta ich redefinicja.
- Przykro mi. - Cała akcja rebeliantów.
- Rebeliancka ściema. - Nie wiem, o czym mówisz.
- Wyrżnęli cały garnizon. - Tego nie powiedział.
- To go zjarali. - I co z tego?
A nas się za to karze.
Ale on o nic nie słyszał.
Te numery nic nie znaczą.
Podwójny, potrójny, nie ma znaczenia.
Będziesz tu, póki się przydajesz. Zrozum to.
Wystarczy! Melshi!
Tylko głupcy myślą, że stąd wyjdą.
To już przeszłość.
Powiedziałem, żebyś przestał.
Natychmiast wracać do swoich cel.
Czerwone światło za 30 sekund.
Nie lunatykujesz, nie?
Słucham?
Przekonamy się.
Uwaga!
Włączają prąd!
Spytaj mojej żony. Ja nie wyglądam za okno.
O proszę.
Jest nasza gospodyni.
Pytanie brzmiało,
ile godzin dziennie stoimy tu i podziwiamy widok.
Powinniśmy. To prawda.
Za mało.
Mnie by nikt nie oderwał.
Tak to już jest.
Człowiek przestaje doceniać to, co ma.
Racja.
Przybyliśmy tu jako dzieci.
- Z wycieczką? - Nie, Mon weszła do Senatu, mając 16 lat.
Tak się poznaliście?
Nie, już od roku byliśmy małżeństwem.
Romantyczna historia.
Tradycyjna.
Tak się u nas przyjęło.
Takie były zwyczaje.
Każdy lud ma swoje.
À propos. Widziałeś gdzieś Taya?
Wyszedł.
Powiedział, że musi wcześnie wstać.
Jasne.
Muszę was przeprosić.
Miło było zamienić słowo.
Obiecuję, że będę spędzać przy tym oknie więcej czasu.
30 ZMIAN PÓŹNIEJ
Szykować się!
Leci.
Trójka dwa w plecy. Mają osiemnaście.
Czwórka też słabo.
Leci.
Zabrać ręce.
Czysto.
Dawaj, dawaj.
Gotowy?
Nie wchodzi.
Odwróć.
- Gotowe? - Tak.
Chwila.
- Co jest? - Zacięło się.
Xaul, pomóż mu.
Daj stary.
Robisz sobie przerwę?
Co z wami?
Macie szanse wygrać dzisiejszą zmianę.
To się często nie zdarza.
Keef.
Jest...
Wiertło!
To nie będzie narzekanie, jeśli powiesz mi, co się dzieje.
Masz lodowate ręce.
Moja matka wciąż się żaliła, a zimno konserwuje.
Chcę tylko wiedzieć, czy mam wołać lekarza, czy nie.
Boli ją kolano.
Wczoraj był u mnie lekarz.
Nie podoba mi się twój oddech.
Kręci ci się w głowie?
Co się znowu dzieje?
Urządzam przyjęcie.
Słyszałem, że chłopcy musieli cię przynieść.
Szybko się rozeszło.
Upadła.
Co robiła przy hotelu?
Nie cierpi szturmowców.
Upadła, otwierając studzienkę na Rix Road.
- Chciała ich tam wrzucić? - Nie.
Nie. Chciała sprawdzić, czy tunel pod hotelem jest otwarty.
Po co?
Żeby Rebelianci się zakradli i wzięli ich z zaskoczenia.
Jest Rebeliantką.
Powinienem częściej do niej wpadać.
To nie twoja matka.
Ani twoja.
- Ona nie może tu dłużej zostać. - Już to widzę.
A co z tymi Siostrami z Ferrix?
Była ich przełożoną.
Muszą jej znaleźć jakiś ciepły kąt.
Próbowały.
Stanowczo im odmówiła.
Cassian?
Nie wiesz, gdzie mógł się podziać?
Gdzie cię wywiało?
Kim jest ten facet?
Nie mam pojęcia.
Gdzie byłaś? Już miałam cię szukać.
Wystygła.
Co?
Za rogiem jest pokój do wynajęcia.
Przeczytałam na szyldzie.
Nie możemy tu zostać.
Ja mogę.
Sama?
We dwie zwrócimy na siebie uwagę.
Będziesz siedzieć i czekać?
W nadziei, że on się tu pojawi?
- Może być wszędzie. - Co nam zostało?
Nie mamy wyjścia.
Ale ja nie chcę cię znowu zostawiać.
Tu nie chodzi o nas.
Po wszystkim, co razem przeszłyśmy?
Myślisz, że Imperium kiedykolwiek łapie zadyszkę?
To walka na śmierć i życie.
Kim ty dla mnie jesteś?
Znudzoną panną przy kasie, której zachciało się uciec z domu.
Powiało chłodem.
A ja się łudziłam.
Uprzedzałam cię. Walka zawsze będzie najważniejsza.
Nam niewiele zostaje.
Jestem dla ciebie jak lustro.
Kochasz mnie, bo pokazuję ci to, co chcesz zobaczyć.
Dzięki.
Spoko.
Będę miał na nią oko.
Paak?
U ciebie też nikogo?
Tak, bez hotelu biznes się nie kręci.
Trzeba umówić zebranie. Coś na pewno da się zrobić.
- Co tam? - Muszę na chwile iść na zaplecze.
To nie jest najlepszy pomysł.
- Wolę go nie włączać. - Muszę.
Dobra.
Kleya?
Kontakt ze sklepu na Ferrix.
Chcą znaleźć Cassiana Andora. Matka mu choruje.
Nie odpowiadamy. Nie możemy.
Ona może nam wskazać kierunek.
Przecież sama nas pyta.
Wie więcej niż my.
O wiele więcej. Może coś przeczuwać.
A może to już BBI korzysta z jej radia.
- Spekulujesz! - A ty robisz błędy.
Odcinamy całą Ferrix.
Kody, częstotliwość, wszystko.
Widzę, że tylko ja trzeźwo oceniam sytuację.
Powiedz, że mam ją odciąć.
Ten Andor.
Który gdzieś tam jest i mnie zna. Nie wiadomo, co wie.
Wziąłem go na Fondora.
To była głupota?
Uparłeś się na skok na Aldhani i się udało.
Znajdziemy go, tylko nie w ten sposób.
Vel miała go namierzać.
Ona i Cinta.
- Są już na Ferrix? - Dowiem się.
W tej sprawie jesteśmy bardzo ostrożni.
Ta kobieta nazywa się Bix Caleen.
Niech Vel sprawdzi, czy jest w porządku.
One wiedzą, co robią.
Wcale nie popełniam błędów.
Tylko za długo się ukrywam.
Teraz wszystko się zmieni.
Idziemy na całość.
Ryzyko będzie coraz większe.
Nie popełniam błędów.
Wiem.
Tylko proszę cię, żebyś otrzeźwiał.
Mamy masę pracy.
Odetnij ją.
Sprawdź warianty trasy na Segra Milo.
Obliczam.
Cztery możliwe opcje.
Wybierz jakąś dłuższą.
Przeliczam trasę dla Segra Milo.
Nie!
O rany!
- Który znowu? - Nie!
Chyba się bachnął!
- Kto? - Veemoss!
Veemoss!
Trzeci stół, ten drągal.
Przewrócił się. Albo skoczył.
Będzie nim teraz całą noc śmierdziało.
Tutaj się bachnął?
Miał już dosyć, było widać.
Co mnie to?
Zero współczucia za takie akcje!
Zamknij się.
Nie ty jutro nie wyrobisz normy.
Przemyślisz to, jak się będziesz smażył.
Wystarczy! Uciszcie się już!
Poziom piąty. Zakłócenie ciszy nocnej.
Macie dziesięć sekund, żeby wrócić na swoje prycze.
Z drogi!
Co się dzieje?
Coś u Paaka.
Sam nie wiem. Dużo ich tam.
Za co zatrzymany?
Co to za tajemnica?
Dokąd zabrali mojego ojca?
Gadaj!
Gdzie jest mój ojciec?
Ucisz go!
Cisza!
- Co się dzieje? - Wieczorem zgarnęli Paaka.
- Dokąd? - Do hotelu. Już nie wrócił do domu.
Odsuńcie tych ludzi. Zróbcie miejsce.
Dwóch tu, dwóch tam. Zróbcie przejście.
Tak jest.
Co ci jest?
- Sama nie wiem. - Z drogi.
Cofać się!
Rozejść się, mówię.
Ruchy!
Caleen!
Bix Caleen!
Tak się nazywasz, prawda?
Bo widzę tu łudzące podobieństwo.
Leć do Zorbiego. Już!
Brać ją!
Łapać ją!
Powiedz mi... Garnizon na Aldhani. To twoja robota?
Miałem zamiar ci zadać to samo pytanie.
I tak byś się nigdy nie przyznał.
Ktoś zgarnął niezłą kasę.
Jeśli to ty, mam nadzieję, że dobrze ją wydasz.
Myślisz, że bym tu siedział i marzł,
gdybym skroił sto milionów kredytów?
Właśnie tak byś zrobił.
I to samo bym powiedział na twoim miejscu.
Dobrze ci idzie przekonywanie mnie, że za tym stoisz.
Jedno jest pewne.
- To był majstersztyk. - Teraz to widzę.
Czy ciebie nie męczą te zakulisowe gierki, Luthen?
A ciebie nie męczy walka z ludźmi o tych samych poglądach?
Przyleciałeś, żeby mnie besztać?
Masz chociaż jakieś zabawki?
Mam, ale nie za darmo.
Nic nie robisz za darmo.
Nie wszystkie operacje dają taki zysk jak twoja.
Mów, co przywiozłeś.
Co byś powiedział na pełny zestaw imperialnych adapterów napędu?
Mam też trzy zaplombowane deflektory celownicze ze Steergard.
I to wszystko tu przywiozłeś?
Co chcesz w zamian?
Anto Kreegyr.
- Chcę, żebyś się z nim spotkał. - Anto Kreegyr?
Ostatnio sonduje Imperialną elektrownię na Spellhaus.
Wykrył wadę w systemie ochrony.
Akcja może trochę zająć, ale jest już jakiś pomysł.
Facet jest ćwokiem.
Wolnym i głupim.
Ale silnym.
Wysłuchasz, jaki ma plan. Potrzebuje wsparcia.
Po co to komplikować?
Wezmę od ciebie trzy deflektory. Ile za nie?
Jakbyś się spotkał z Kreegyrem, to nic.
- Jak nie, zabieram sprzęt. - Pracuję sam.
Właśnie próbuję to zmienić.
Nie pozwolę, żeby moi ludzie ryzykowali w cudzej sprawie.
Musimy współpracować, Saw.
Nieważne, jak widzimy ostateczne zwycięstwo,
nie ma opcji, żeby cokolwiek osiągnąć w pojedynkę.
Imperialni muszą nam pomóc.
Trzeba ich wkurzyć.
Muszą na maksa docisnąć śrubę.
Z ucisku rodzi się sprzeciw.
Trzeba pomóc Kreegyrowi.
- Nie szukam pracy. - Przemyśl to.
Wyobraź sobie jak płonie Spellhaus.
Żaden z was sam by tego nie zrobił. Ale razem...
Kreegyr jest separatystą.
Maya Pei neorepublikanką?
I front Ghorman.
Sojusz partyzantów.
Sektoryści?
Ludzcy kultyści?
Galaktyczni partycjoniści?
Oni błądzą.
Wszyscy. Błądzą.
Błądzą.
Kim ty jesteś, Luthen?
Nigdy o tym nie mówiłeś.
Kim jesteś?
Jestem tchórzem.
Człowiekiem, który boi się,
że kiedyś Imperium stanie się tak silne,
że nic go nie powstrzyma.
Kimś, kto mówi:
„Zginiemy na darmo, jeśli będą nas dzielić drobne różnice”.
Drobne?
Ja tu jako jedyny mam sprecyzowane poglądy.
Anarchia to bardzo kusząca idea.
Szczypta luksusu dla człowieka, który chowa się w lodowatych jaskiniach
i błaga o części do statków.
Nic dziś nie spylisz.
Baw się z Anto Kreegyrem.
Już ją prowadzą.
Mamy go stąd wynieść?
Nie.
Chcę, żeby go widziała.
Co wy robicie? Zabierzcie go stąd.
- Szybko. - Wy dwaj za mną.
Raz!
Paak.
Witaj, Bix.
Napisy: Alicja Roethel