Nie wolałbyś się teraz w pełni zaangażować w poważne sprawy?
A co mamy ukraść?
Kwartalne wypłaty dla całej strefy imperialnej.
W POPRZEDNICH ODCINKACH
Na ich miejscu robiłabym identycznie.
Rozpraszała jednostki.
W danym sektorze kradłabym tylko raz.
Bix!
Kto to zrobił?
Timm!
Myślisz, że ich się nie da wywalczyć?
Wolności? Niepodległości?
Lepiej być uległym i nie podskakiwać?
Wyglądam ci na uległego?
- Kapralu. - Na rozkaz.
Wymarsz.
Zwrot.
Za mną.
Obiecaj, że będziesz uważać.
Obiecuję.
Leć.
Do roboty!
Co tu się dzieje?
Odcięli nas.
Nie!
Trzymać się!
Wydaje mi się, że nie masz teraz żadnych perspektyw.
Dzwonię do wujka Harla.
Jest nam winny przysługę.
Masz pojęcie, ile zakosiliśmy?
Czterdzieści baniek na łeb. Mniej więcej.
- Więc to nie dla rebelii? - Jestem rebeliantem, tylko...
to ja walczę z całą resztą.
Chciał zabrać pieniądze i cię tutaj zostawić.
- Nie zrobiłby tego. - Zabieram swoją dolę.
Zrobiłem swoje.
Znalazłam kogoś, kto mógłby mi pomóc.
Nie możemy ryzykować.
Potrzebujemy kasy, nie nowych ludzi.
Nie mów mi o ryzykowaniu.
To moje życie wisi na włosku.
Syril?
Idziesz tak ubrany?
Jak widać.
Skąd pomysł, że Biuro Standaryzacji
będzie chciało zatrudnić ekscentryka?
To brązowy garnitur.
Ale to rozmowa o pracę.
Może chcesz tam iść ze mną?
Radziłabym ci traktować poważnie protekcję wujka Harla.
A nie traktuję poważnie?
Wyświadcza nam olbrzymią przysługę.
Pamiętaj, że będziesz tam reprezentował nie tylko siebie.
To brązowy garnitur.
A kołnierzyk?
Co z nim?
Wysoki jakiś.
Podniosłeś go?
Krawiec go podniósł.
Wszystko niesie ze sobą jakąś treść.
Próbowałam ci to tłumaczyć, ale nie chcesz mnie słuchać.
I co ci mówi mój kołnierzyk?
„Popatrzcie.
„Sam nie wierzę, że coś znaczę.
„Rozpaczliwie szukam akceptacji”.
Dotarła do nas przykra wieść o tym,
że doszło do ataku terrorystycznego i napadu
na imperialny arsenał na Aldhani.
Mówi się o kilku ofiarach śmiertelnych.
Co się stało?
- Bandyci. - ...zarządzono blokadę...
Zaatakowali garnizon.
Jeszcze pożałują.
...funkcjonariusze na miejscu wciąż szacują straty
i poszukują spiskowców.
Przestępcy odpowiedzialni za wczorajszy skandaliczny czyn na Aldhani
myślą, że Imperium dało się zaskoczyć.
Ale my wiemy swoje.
Wiemy, że prawdziwe zaskoczenie przyjdzie,
gdy zrozumieją, z jaką siłą i zawziętością odpowiemy na ten czyn.
Jesteśmy gotowi. Zebraliśmy się tu dziś
i wiemy, że jedyne pytanie,
jakie przed nami stoi, to jak mocno zaciśniemy naszą pięść.
Po to planujemy.
Po to tak ciężko pracujemy w czasach pokoju,
tak ostrożnie dobieramy pracowników i mamy tak wysokie wymagania.
Od dzisiaj na obszarze całego Imperium zostaną podjęte następujące działania.
Pobierzemy daninę w postaci pięciokrotności sumy skradzionej z Aldhani
od każdego układu, który ukrywa działalność partyzancką.
Przekaz będzie jasny. Nikt nie może bezkarnie okradać Imperium.
Użycie zwyczajów, obchodów czy tradycji jako przykrywki dla ruchów wywrotowych
wywoła natychmiastowe, radykalne działania odwetowe.
Wczoraj rozmawiałem z Imperatorem Palpatinem
i zapewnił mnie, że to właśnie BBI przejmie całą inicjatywę w tym zakresie.
Nikt z tej sali
nie będzie miał w przyszłości problemów z dostępem do zasobów wojska i marynarki.
Imperator zamierza zwołać nadzwyczajne posiedzenie Senatu,
na którym będzie przedstawiony zbiór ustaw i poprawek
dający nam pełną swobodę w kwestii inwigilacji, rewizji i aresztowań.
Po południu wprowadzimy Dyrektywę o Redefinicji Porządku Publicznego.
D-O-R-P-P.
Każde wykroczenie, nawet niemające bezpośredniego wpływu na Imperium,
będzie traktowane jako przestępstwo pierwszego stopnia.
Wszystkie wyroki skazujące zostaną poddane ponownej ocenie.
A każda grzywna i opłaty mają być natychmiast spłacone.
- Zapewniłem Imperatora... - Nie cieszysz się?
Pchamy się prosto w ich łapy.
- Czyje? - Rebeliantów.
Tańczymy, jak nam zagrają.
Patrzymy na wydarzenia z Aldhani jak na kradzież.
A jak ty na to patrzysz?
Jak na zapowiedź.
Wstępne śledztwo szacuje straty na ponad 80 milionów kredytów.
Wymieniono całą wojskową kadrę garnizonu
i jest przesłuchiwana przez BBI.
BBI potwierdza, że złodzieje wyłączyli
urządzenia śledzące, zanim skoczyli w nadprzestrzeń.
134 mieszkańców Aldhani zostało aresztowanych
pod zarzutem współudziału w zamachu.
Mon Mothma.
Niezapowiedziana?
Przestań się tak uśmiechać.
Powinnam cię uprzedzić.
Ale jadę do Senatu i pomyślałam, że wpadnę po drodze.
Za chwilkę wrócę.
Perrin się ucieszył, a ma być zachwycony.
Może wzięłabym coś innego.
Ty za tym stoisz?
Nie rozumiem.
Za garnizonem na Aldhani.
Czyli to prawda!
Kleya przed chwilą mi o tym mówiła.
Darujmy sobie tę szopkę, Luthen.
Obawiałam się, że możesz planować coś takiego.
Chciałbym za tym stać.
Chodźmy.
Jakoś ci nie wierzę.
- Musisz się bardziej postarać. - Nie mów tak do mnie.
Rewolucje to nie są tanie rzeczy.
Mówiłam ci, że robię, co mogę.
To twoje „wszystko” polegało
na wprowadzeniu zbawcy z dostępem do finansów twojej rodziny.
To ty za tym stoisz.
Mówiłem ci, jakie ryzyko wiąże się z kimś nowym, ale wiedziałaś swoje.
Wiesz, co zrobiłeś?
Myślałem, że przyjechałaś, żeby mi poopowiadać o przyjęciu.
Ono jest dzisiaj.
Ale może się nie odbędzie.
Wiedziałaś, na czym stoimy.
- Mówiłeś, że tworzymy siatkę kontaktów. - Co ci powiedziałem?
To przecież coś kompletnie innego.
Mówiłem, że nie będzie odwrotu.
Wiedziałaś, jak to się skończy.
Dobrze wiedziałaś.
Ludzie po to robią broń, żeby jej potem używać.
Stworzyliśmy organizację. Stało się.
Rozkwitnie lub umrze.
Dosyć już czekania.
Wiesz, jakie to będzie miało konsekwencje?
Był na nie najwyższy czas.
- Palpatine się już nie zawaha. - No właśnie!
I dobrze.
Potrzebny nam strach.
Oni muszą przeholować.
Nie wierzę, że to mówisz.
Imperium trawiło nas tak powoli, że przestaliśmy to zauważać.
Nadszedł czas, żeby je sprowokować.
Ludzie będą cierpieć.
I tak ma być.
Nie wściekaj się na mnie.
Ja tylko mówię głośno to, co od dawna wiesz.
Niedługo nie będzie już żadnych zasad.
Jeśli wolisz ratować własne sumienie,
to się poddaj i będzie z głowy.
Potrzebujemy teraz olbrzymich funduszy.
Daj znać, jak poszło na przyjęciu.
Obawiam się, że na nic się dziś nie zdecyduję.
Na szczęście już za kilka dni będziemy mieć nową dostawę.
Z przyjemnością zajrzę.
Zawsze do usług, pani Senator.
Zawsze do usług.
Oby była tego warta.
Niedługo się dowiemy.
Nie możemy się dłużej ukrywać.
Kiedy to mówimy, ludzie myślą, że żartujemy, ale tak nie jest.
Nie ma nieistotnych stanowisk w Biurze Standaryzacji.
Rozmawiałem z twoim wujem.
Niektóre wydziały mogą ci się na początku wydawać o wiele ciekawsze.
Obciążenia i Wskaźniki mogą sprawiać wrażenie dynamiczniejszych sfer
niż Redukcja czy Weryfikacja, ale przejdziesz się,
porozmawiasz z doświadczonymi pracownikami, to cię zaskoczą.
Na pewno.
Morlana Jeden.
Tak...
Zbiegł rebeliant i morderca,
przez korupcję i uległość władz korporacji.
Ukarali mnie za przestrzeganie prawa.
A tylko dbałem o bezpieczeństwo ludzi.
Zabił dwóch naszych.
Współpracowników.
Wierzę, że nie wolno ignorować prawa.
Chcę teraz oczyścić swoje imię i zmazać plamę na honorze.
Więc od razu się do tego zabierzmy.
Ale lepiej trochę to zredagować przed przyjęciem cię do pracy.
Twój wuj na pewno by się z tym zgodził.
Nowy rozdział.
Zaczniesz od początku.
Akurat przed chwilą powstało stanowisko w dziale Czystości Paliwa.
Szkoda byłoby zmarnować taką okazję.
Wyjście na prawo-poziom Senatu.
Wyjście na lewo-centrum, poziom śródmieścia.
Nie przeszkadzam?
Nie, panie...
Znaczy, pani inspektor.
Twój mundur.
Przepraszam pana. Panią.
Proszę wybaczyć.
Jak się nazywasz?
Felzonis.
Asystent Felzonis.
Muszę mieć wykaz danych sektorowych z ostatnich dwóch lat.
Ma dotyczyć baz floty Imperium i jednostek naprawczych.
Szukam zaginionego sprzętu z zakresu lotnictwa, łączności i nawigacji.
Z którego układu gwiezdnego?
Ze wszystkich.
To jakiś problem?
Raport ma być utrzymany w tajemnicy, a kopia przekazana wyłącznie w moje ręce.
Mogę ufać, że ta sprawa zostanie tylko między nami?
Oczywiście.
Tak. Zrobi się.
Ty zrobisz.
Ja zrobię.
Dobrze. To do roboty.
Gdzie on jest?
Nie powinnam przychodzić.
Ty z resztą też.
Pieniądze są bezpieczne.
Wiemy.
Już zostały przeniesione. Świetnie się wszyscy spisali.
Tylko bardziej martwimy się o Rono.
Zakopany. Nie znajdą go.
- Jesteś pewna? - Tak.
Dostał twoją wiadomość.
Miałam nadzieję, że tu przyjdzie.
Tracimy różnych ludzi.
Ale śmierć jest ta sama.
To ja werbowałam Taramyna.
Nemika, Gorna, pamiętamy o nich.
I to tyle?
Nie miał zaufania do Skeena.
Więc jedno zmartwienie mniej.
Wiadomo, co z Cintą?
Robi to, co jej kazano.
Odbieranie wiadomości jest groźne. Tak, jak ich wysyłanie.
Pamiętaj o tym.
Jest jedno zagrożenie.
Cassian Andor, pseudonim Clem.
Musisz go znaleźć.
Znaleźć?
Wie o istnieniu Luthena, a to niebezpieczne.
Czyli mam go zabić?
Z tym się właśnie wiąże rewolucja, Vel.
Damy znać, kiedy go namierzymy.
Kto tam?
Słyszałam cię!
Chwila!
- Cassian. - Wchodź.
Od kiedy zamykasz drzwi?
Gdzie się podziewałeś?
Pokaż się.
Nie możesz zostać, Cass. Tu nie jest bezpiecznie.
Wszędzie są szturmowcy.
- Szybko im poszło. - Byli już następnego dnia.
Wywalili Pre-Mora, zajęli hotel.
Ferrix teraz całkowicie podlega Imperium.
Nie powinieneś tu przyjeżdżać.
Ktoś musiał mnie wsypać.
Nie wiesz kto?
Nie, kto?
- Timm. - Co?
Wydał cię Timm Karlo.
Nie masz co się wkurzać, bo on już nie żyje.
Zabili go korporacyjni, kiedy cię szukali.
Skąd to wiesz?
Wszyscy wiedzą.
- Bix też wiedziała? - Nie.
Ona biegła cię ostrzec, a Timm chciał ją powstrzymać
czy złapać, już nie wiem.
Są dwie wersje.
Ale musisz stąd natychmiast wyjechać.
Imperialni zostaną na Ferrix.
Tym razem się nie wycofają.
Już gorzej być nie może.
Ale to już nie nasze zmartwienie.
To znaczy?
Zmywamy się stąd.
Wyjeżdżamy.
Niby dokąd?
Gdzie nas poniesie.
Miałem szczęście.
Zarobiłem.
Mam teraz tyle kredytów, że mogę jechać, dokąd chcę.
Wyniesiemy się stąd.
I zostawimy ten cały bajzel.
A kiedy chcesz jechać?
- Jeszcze dzisiaj. - Dzisiaj?
Tak, czemu nie?
Wychodzimy stąd we troje i tyle.
Zostawmy to zimno i wilgoć.
Jedźmy tam, gdzie jest ciepło i miło.
Teraz to możliwe.
Teraz wszystko się zmieni.
O co chodzi?
Wszystko dzieje się tak nagle.
Nikt nie wie, że tu jestem.
Weźmiemy to, co nam potrzebne i znikniemy stąd.
To jest poważny krok, a wiesz, jak szybko się męczę.
Zaskoczyłeś mnie.
Gdzie ja mam głowę? Późno już.
Musisz odpocząć.
Sprawdzę, co u Bix. A jutro rano od razu się zbieramy.
- Dobrze? - Od razu.
Niech ci będzie.
Dziękuję.
Przepraszam, że nie jemy kolacji.
Na ile przyleciałeś?
Jutro wracam na Chandrilę.
Już rok nie byłam w domu.
Nie ma za czym tęsknić.
Tęskniłam za tobą.
Ale jak przyjeżdżałam, nigdy cię nie było.
Nie aż tak trudno mnie znaleźć.
Co to dla senatorki?
Racja.
- Zła ze mnie przyjaciółka. - Nie o to chodzi.
Po prostu życie nas zmienia.
Ty przez lata doszłaś do tego.
Daleko nam do miejsca, z którego zaczynaliśmy.
Tak bardzo się zmieniłam?
- Każdy się musi przystosować. - Jest aż tak źle?
Nie wyobrażam sobie takiego życia, Mon.
Tutaj.
W Coruscant.
Jak w klatce.
Wystarczy spojrzeć, jak tu jest i co musisz robić.
To duże wyzwanie.
Ale świetnie sobie radzisz.
Mogę ci zaufać, Tay?
Mogę odwołać się do naszych korzeni i mogłabym się czymś z tobą podzielić?
Mamo?
Leida.
- Pamiętasz moją córkę? - Oczywiście.
To jest Tay Kolma, mój przyjaciel z dawnych czasów.
Miło pana poznać.
Poznaliście się już.
W Banku Kolma. Pamiętasz Adrine i Marsę na Chandrili?
Moje siostry.
Nie pamiętam.
To było dawno, a ty bardzo urosłaś.
Wszyscy tak mówią.
Jestem bankowcem.
Nikt mi nie płaci za kreatywność.
Tata mówił, że jeśli chcę iść, muszę cię zapytać.
Tak.
Możesz już iść.
Miło było cię zobaczyć.
Dziękuję.
Miłego wieczoru.
Moje kolejne wyzwanie.
Jest w trudnym wieku.
Spędziłam naprawdę mnóstwo czasu, rozważając tę naszą rozmowę.
Chciałabym ci powiedzieć o sprawie,
do której mają dostęp tylko trzy osoby w galaktyce.
Czemu chcesz o tym rozmawiać?
Bo potrzebuję twojej pomocy.
I mam nadzieję, że mogę ci zaufać.
Kwestie osobiste czy polityczne?
Polityczne.
- Może lepiej się powstrzymaj? - Dlaczego?
Mówiłem już, zmieniliśmy się.
Ja czuję coraz większe znużenie tematem Imperium.
Boję się, że moje poglądy mogą być dla ciebie zbyt radykalne.
Twój świat jest nierozerwalnie związany z Imperium.
Żyjesz w tym towarzystwie.
Nie wiem, czy masz świadomość tego,
jak daleko u niektórych posunęły się polityczne zależności.
Przepraszam, chyba uderzył mi do głowy ambasadorski poncz.
Pij.
Pij i się uśmiechaj.
Jakbyśmy wesoło gawędzili o czasach dzieciństwa.
Chyba nie rozumiem, o czym mówisz.
Fakt, nie rozumiesz.
To, co widzisz, co ludzie o mnie sądzą, tworzy klarowny obraz, prawda?
Jestem grzeczną, czasem niezdecydowaną panią Senator,
która z różną skutecznością walczy o separatystycznych społeczników
i chce zwalczać zapędy Imperium.
Wzbudzam irytację, jak to byłeś skłonny określić.
- Zdenerwowałem cię, nie... - Nie, raczej uwolniłeś.
Cały dzień zastanawiałam się, jak zweryfikować twoją lojalność.
Nie mam pojęcia, o czym jest rozmowa.
To jest gra.
Ludzie Mon Mothmy myślą, że ją znają, ale to kłamstwo.
Tylko projekcja.
Fasada.
Uśmiech.
Nauczyłam się od Palpatine'a.
Jeśli pokażę ci w dłoni kamień, nie zauważysz noża na gardle.
Do czego zmierzasz, Mon?
Wielki Wezyr ostatnio przeniknął na spotkania naszej Koalicji Separatystów.
Mój szofer jest wtyką BBI i raportuje o moich tajnych programach humanitarnych.
Wiem, że mnie obserwują i dobrze,
bo jeżeli wszyscy traktują mnie jak irytującego natręta,
jest szansa, że nie zauważą, co naprawdę robię.
A co robisz?
Zbieram pieniądze.
Muszę mieć dostęp do rodzinnych kont.
Jeszcze do niedawna
mogłam bez przeszkód garściami czerpać z naszego majątku.
Ale to już przeszłość.
Potrzebuję pomocy.
Na co je zbierasz?
Tworzę chandrilański charytatywny program pomocowy.
Chcę, żebyś mu przewodniczył.
To będzie wymagało twoich wizyt w Coruscant.
Z pozoru będzie wyglądało na kolejny bezużyteczny wymysł.
Przeanalizowałam wszystkie warianty.
Tylko w tobie nadzieja.
Nie odpowiadasz na moje pytanie.
I nie odpowiem.
Lepiej, żebyś nie wiedział.
Bo może się okazać, że moje poglądy są dla ciebie zbyt radykalne.
Perrin tu idzie.
Nic o tym nie wie. I nie można mu ufać.
Uśmiech.
Tu jesteście.
Wspominacie sobie czasy szkoły?
Jesteśmy aż tak przewidywalni?
- Niedługo zjazd absolwentów. - Nawet nie przypominaj.
Udaje, że się nim nie przejmuje, ale my dobrze wiemy, jak jest.
Nigdy nie było inaczej.
Mogę ci ją podkraść? Niektórzy goście wymagają specjalnych względów.
Jasne.
Wrócimy do tej rozmowy?
Hej.
Cass?
Cześć.
Co ty tutaj robisz?
Pamiętasz, jak twój ojciec złapał mnie, kiedy przełaziłem przez ten mur?
Nie powinieneś tu przychodzić.
Dokładnie to samo mi powiedział.
Nie jesteś tu bezpieczny.
Timm?
Chyba podejrzewał, że znów jesteśmy razem.
A dlaczego tak sądził?
Ja byłam jeszcze bardziej zaskoczona.
Co ci się stało?
Jak zwykle ściana na mnie wbiegła.
Musisz sobie stąd iść.
Szturmowcy mnie nie złapią.
Nie tutaj.
Nie będą musieli.
Ktoś cię wsypie.
- Ale kto? - Kto?
Wszyscy.
Obwiniają cię za to, co się stało.
Mnie?
Zabiłeś dwóch korporacyjnych i schowałeś się tutaj.
Naraziłeś całe miasto.
- A teraz na ulicach stoją imperialni. - Gdyby Timm nie nakablował...
Gdyby to, gdyby tamto. Gdybyś ty, gdybym ja, gdyby Timm...
To był interes, który sama...
Oszukujesz, pożyczasz, kłamiesz, a potem znikasz.
Twój zazdrosny facet chciał, żeby mnie zabili i to ja jestem zły?
Musisz uciekać stąd najdalej, jak tylko się da.
Tak zrobię.
Zaraz.
Nie będziesz musiała się więcej mną przejmować.
Muszę wiedzieć, kim był ten gość.
Ten kupiec. Kto to jest?
- Nie wiem. - Nie kłam.
Nie kłamię.
Paak nas poznał, ale przysięgał, że też go nie zna.
Jak coś mam, daję znać i czekam.
I czasem się odzywają.
On wszystko o mnie wiedział. Skąd?
Nie wiem.
Masz rację, że wiedział.
Wiedział, że korporacja cię ściga, ale nie ode mnie.
Jeśli będziesz z nim rozmawiać, powiedz, że wykonałem swoje zadanie.
I musi na zawsze o mnie zapomnieć.
Niech inni zrobią tak samo.
Już raz zapomniałam.
Dwanaście tysięcy kredytów.
To cały mój dług.
Xan, Nurchi, Brasso, Deema.
Powinno wystarczyć.
Uważaj na siebie.
Ty też.
To nie jest nasza wojna, Cass.
Nie martw się. Nie będą tu długo.
Pomachają tylko swoją śmieszną flagą i sobie polecą.
Niech żyje Republika!
Wolna Ferrix!
Zostań tu. Nie ruszaj się.
Chłopaki. Spokojnie.
- Tylko pogarszacie sprawę! - Stać!
W tył zwrot!
Szykuj broń!
Maarva.
Cassian wrócił.
Miałem zamiar iść cię szukać.
Ale już jestem.
Nie widzę, żebyście się pakowali.
Mówi, że nigdzie nie jedziemy.
Bee? Siedź cicho.
O co chodzi?
Nie wyjadę.
Nie rozumiem.
Zostaję.
Tu nie jest bezpiecznie.
Zdaję sobie sprawę.
Ja nie mogę tu zostać.
Sama mówiłaś, że już gorzej być nie może.
Teraz Imperialni postawili baraki na Rix Road.
Niech sobie stoją.
- Chcesz żyć pod ich butem? - Wszędzie będą tak działać.
Polecimy w miejsce, którego jeszcze nie zniszczyli.
Ja już w nim jestem.
Jest w mojej głowie.
Niech sobie stawiają baraków ile wlezie, i tak mnie nie znajdą.
Co cię jeszcze tutaj trzyma?
Rebelia.
Słucham?
Ferrix wreszcie może przestać się ukrywać.
Więc teraz zamierzasz się zabrać za Imperium?
Śmiej się.
Czy ja się śmieję? To szaleństwo!
Nieprawda.
Jest późno i może wszystko trafi szlag, ale jestem już stara i mam to gdzieś.
Od trzynastu lat zawsze, kiedy muszę iść po Rix Road,
omijam ten przeklęty plac.
Zawsze nadkładam drogi,
żebym nie musiała myśleć, o Clemie, który tam wisiał.
Ale wczoraj usłyszałam o tym ataku na Aldhani.
Wiesz, o czym mówię?
Co w związku z tym?
Bee puścił mi wiadomości.
Słyszałeś coś na ten temat?
Tak, ten garnizon na Aldhani.
Usłyszałam to, założyłam swój najlepszy płaszcz
i przeparadowałam środkiem tego placu z uśmiechem na ustach.
Jeśli są jeszcze bohaterowie tak odważni, żeby zaatakować imperialny garnizon,
to mi starczy odwagi, żeby tu zostać.
Nie oczekuję, że mnie zrozumiesz.
To była tylko zwykła kradzież.
Ludzie wreszcie zaczynają walczyć.
Tak. I wielu za to zginie.
Jest zadanie, które trzeba wykonać.
Serio? Za jaką cenę?
Nawet za najwyższą.
Nie zamierzam dłużej bezczynnie czekać na śmierć.
Przecież sama ich nie pokonasz.
Nie, jeżeli stale będę uciekać.
Wybrałeś inną drogę i nie będę cię za to oceniać.
Po tym, co przeszedłeś,
po tym, co straciłeś, zanim twoje życie na dobre się zaczęło...
Weź swoje pieniądze i wyjedź tam, gdzie znajdziesz spokój.
Nigdzie go nie znajdę.
Będę się o ciebie zamartwiał.
To tylko miłość.
Nic się na nią nie poradzi.
Nigdy nikogo nie kochałam tak, jak ciebie.
I o nikogo bardziej się nie martwiłam, ale tym razem...
Ty nie możesz zostać, a ja nie mogę jechać.
- Mogę coś powiedzieć? - Nie!
Powiedz, że to rozumiesz.
Nie mogę.
Kiedyś zrozumiesz. Zobaczysz.
I jeszcze jedno...
Przestań szukać swojej siostry.
To ułuda.
Nikt inny z Kenari nie przeżył.
Nie miałeś wpływu na to, co się tam stało.
Byłeś wtedy dzieckiem.
Odpuść już.
Wrócę.
Nie wątpię.
Określimy możliwości, dokonując porównania liczby zatrzymań
do częstotliwości niezapowiedzianych kontroli
w ramach przydziałów patroli portowych.
Więc mamy trzy teorie?
Tak jest.
Trzy prawdopodobne wyjaśnienia,
dlaczego nie udało wam się dotrzymać kroku sąsiadującym sektorom?
- Ma pan rację. - Mam rację?
Jestem wzruszony twoim uznaniem.
Z chęcią wysłucham pana wskazówek.
Dobrze. Chcę widzieć pełny audyt wszystkich tras nadprzestrzennych
prowadzących do Ord Mantell na moim biurku jutro rano.
Oczywiście.
- Blevin. - Tak jest?
Chyba chcesz się czymś z nami podzielić.
Mylę się?
Nie. Zaryzykuję i powtórzę, że ma pan rację.
To dobre wiadomości?
Obawiam się, że nie.
Muszę wnieść skargę przeciwko innemu inspektorowi.
Kontynuuj.
Został złamany regulamin naszego sektora
opisany w Kodeksie Postępowania BBI.
Zrobiła to inspektor Meero. A tym działaniem,
za które ostatnio dostała reprymendę, naraża na szwank bezpieczeństwo Imperium,
czego już nie można przemilczeć.
Myślisz, że to odpowiedni moment?
Tak jest.
Dość poważny zarzut.
Wierzę, że rozumie pan moje zaniepokojenie.
Inspektor Meero,
chce się pani odnieść do tych zarzutów na forum?
Chcę.
Inspektor Blevin widocznie uważa, że moje działania to ciekawszy temat
od rozwoju kompleksowych zabezpieczeń Imperium.
Bardzo się nimi zainteresował. Ciekawią mnie jego spostrzeżenia.
Chodziło o Ferrix, prawda?
Tak jest.
To twój sektor.
Znaleziono tam nietypowy element wyposażenia naszej floty.
Meero prosiła o raport o przestępczości.
Uznał pan, że jej prośba jest bezpodstawna
- i sprzeczna z hierarchią służbową. - Nie do końca tak było.
Radził mi pan potwierdzić swoje podejrzenia danymi
i ostrożnie działać dalej.
Ostrożnie?
Tym chcesz się bronić? Ostrożnością?
Ciekaw jestem, kto z zebranych przy tym stole
uznałby za ostrożność to, że uzyskałaś dostęp do danych sektorowych,
nie wypełniając wniosku.
To prawda, Dedra?
Tak.
Po sytuacji na Aldhani użyłam nadzwyczajnych uprawnień,
by zebrać dane z różnych sektorów bez oficjalnej zgody.
Ale zadajmy inne pytanie.
Chciałabym wiedzieć, czy ktoś tu sądzi, że rebelianci planują swoje akcje
wewnątrz sztucznie stworzonych granic naszych sektorów?
Major Partagaz sam tworzył te sektory.
Na potrzeby organizacji, nie prywatnej zabawy.
Serio uważacie, że rebelia przejmuje się liniami na mapach?
Uważasz, że moje rozwiązanie przestało się sprawdzać.
Co nie ewoluuje, musi umrzeć.
Sir.
Proszę rozwinąć.
Rebelianci prowadzą zorganizowane akcje,
żeby zdobyć elementy ściśle strzeżonego wyposażenia wojskowego.
Jakieś dowody?
Dzięki dostępowi do raportu o przestępczości
mogę wskazać powiązanie między kradzieżami naszego sprzętu,
a jego dystrybucją między rebeliantami w galaktyce.
Takie dane trudno zweryfikować, możesz nam je przedstawić?
Tak jest.
Myślę, że inspektor Blevin dobrze wie, że przygotowałam już całą dokumentację.
I uważam, że dzisiejsze oskarżenia
raczej przypominają krycie siebie niż szczere zaniepokojenie.
Co jest dla nas gorsze od takiej zbuntowanej oficer wywiadu?
A gdyby wszyscy z tej sali zaczęli tak lekceważyć zasady, jak ty?
Bardzo dobre pytanie, Blevin.
Ciekawi mnie, gdzie byśmy teraz byli, gdyby każdy
był tak przedsiębiorczy, jak inspektor Meero.
Muszę to jeszcze przemyśleć.
Podjąłem decyzję, że od teraz Sektor Morlany będzie pod jej kontrolą.
Ferrix bardzo ją zainteresowała,
a ciebie zaczęła wyłącznie rozpraszać.
Innych problemów nie widzę, ale zawsze
popieram niekonwencjonalną wymianę myśli.
Inspektor Grandi przyspieszy swoje działania.
Jung, jutro czekam na raport w sprawie Ord Mantell.
Dziękuję wam za żywiołową debatę.
Dedra, mógłbym cię prosić na chwilę?
Dobrze rozegrane.
Dziękuję, majorze.
Uważaj na siebie.
Keef.
Zaraz do ciebie przyjdę.
Co ty tam robisz?
Myję się.
Potem chcę się przejść.
Już nic nie mamy.
Przy plaży jest Arkie.
Będzie otwarty.
Tylko chciałem iść w drugą stronę.
Ale w Arkie'm są nowe smaki.
I kup Peezosy.
Nie zapomnij.
Już się skończyły?
Peezosy i Rev Nog.
Ten zielony.
Zielony Rev Nog.
Tobie też smakował.
Keef? Słyszysz, co mówię?
Szybko! Spadamy!
Dawaj, dawaj!
Hej! Stać!
Zatrzymać się!
Stać!
A ty co tu robisz?
Słucham?
Co się tak rozglądasz?
Ja tylko patrzyłem, co się tam dzieje.
Brałeś w tym udział?
Ale w czym?
Nie zgrywaj durnia.
Nie, ja szedłem do sklepu.
Zatrzymaj się.
Stań tutaj.
Co jesteś taki spocony?
Gorąco jest.
A może uciekałeś?
Dlaczego miałbym uciekać?
Bo brałeś w tym udział.
Ale w czym?
Ja tu zadaję pytania.
Port 9, uciekają na południe.
Jak chcesz, mogę tutaj na ciebie zaczekać.
To twoi koledzy?
Co?
Odpowiedz.
Chwila, nie.
Nikogo tutaj nie znam.
Jestem turystą.
Turyści nie uciekają.
Ale ja nie uciekam.
Teraz już nie.
Bo cię zatrzymałem.
Tylko szedłem do sklepu.
Tego tutaj.
Niepotrzebnie się tak denerwujesz.
Proszę o asystę droida.
Co? Nie. Co on ma... Nie, nie potrzeba.
Potrzymaj mi go tu chwilę.
Sprawdzę coś w schronie.
Powiedział „potrzymaj”?
Nie.
Nie, źle go zrozumiałeś.
Masz mnie tylko popilnować.
- Potrzymaj? - Nie, popilnuj.
Potrzymaj.
Powiedz mu!
Powiedz, że miał tylko popilnować!
Zarzuty?
Włóczył się na miejscu zbrodni.
Prowadził masiffa bez smyczy.
Nie posprzątał po nim.
Cztery miesiące.
Następny.
Keef Girgo?
Keef Girgo!
Jestem.
- Jak się nazywasz? - Keef Girgo.
- Zarzuty? - Zakłócanie porządku.
Głoszenie antyimperialnych haseł.
Ucieczka z miejsca aktywności antyimperialnej.
Dewastacja mienia imperialnego.
- Przepraszam, to nieporozumienie. - Nie radzę.
Nie chcesz mieć do kompletu zarzutu o stawianie oporu.
Jestem tylko turystą.
W takim razie bardzo przepraszam.
Dostałbyś za to sześć miesięcy.
Sześć lat.
Sześć lat?
Nie, chwila!
- Zmiana wytycznych. - Zabierzcie go.
- Ale ja nic nie zrobiłem. - Poskarż się Imperatorowi.
Moment! Jestem tylko turystą!
- Następny. - Nie!
Napisy: Alicja Roethel