Downloaded from YTS.MX
Official YIFY movies site: YTS.MX
Dawno, dawno temu było sobie spokojne królestwo…
wierzące, że nie ma się czego obawiać.
Ale nieopodal, w mroku
czaiło się straszliwe zło.
Potwór zaatakował bez ostrzeżenia!
Siał spustoszenie i zabijał wszystko, co żyje.
Ale w tej najczarniejszej godzinie pojawiła się bohaterka.
Miała na imię Gloreth.
Wracaj do mroku, skąd przybyłaś!
GLORETH
Gloreth przyrzekła, że jej lud już nigdy nie będzie bezbronny.
Wyszkoliła więc elitarną armię rycerzy i postanowiła, że ich potomkowie
będą chronić królestwo przez kolejne pokolenia.
Ale wieczne szczęście
wymaga nieustannej czujności,
bo potwory cały czas czają się w mroku.
1000 LAT PÓŹNIEJ
Dobry wieczór.
Nadajemy na żywo z Glorodome’u.
- Tu Nate Knight. - I Alamzapam Davis.
Dziś, panowie i panie, na rycerzy pasowanie!
- Prawda, Pam? - Tak, Nate.
To także najbardziej kontrowersyjna ceremonia pasowania od tysiąca lat.
Czuć ogromne emocje i napięcie.
Zaczyna się!
Dziś bowiem porzucimy tradycję,
a królestwo odmieni się na zawsze za sprawą jednego człowieka.
Ballistera.
Dzieciaka z ulicy, który zapragnął zostać rycerzem.
Będę zabijać potwory i bronić naszego królestwa!
To nierealne marzenie
urzeczywistni się za sprawą szokującej decyzji królowej.
Cooo?
Cóż, on może i nie pochodzi ze szlachetnego rodu,
ale być może ma serce prawdziwego bohatera.
Ballister wykorzystał szansę, kończąc szkołę rycerską z najwyższą oceną.
A za kolegę z klasy miał samego…
- Ambrozjusza Złotobiodrego! - Hej.
Potomka w prostej linii samej Gloreth
i najbardziej wyczekiwanego rycerza obecnego pokolenia.
Po pasowaniu Ballistera
nasze bezpieczeństwo pierwszy raz spocznie w rękach plebejusza.
Nie obroni nas.
Nie tego chciała Gloreth.
Liczę, że królowa wie, co robi.
Dziś pozostaje tylko jedno pytanie.
Czy królestwo zaakceptuje rycerza, któremu niemal nikt nie dowierza?
ZASŁUŻYŁ?
Czy królestwo zaakceptuje rycerza, któremu niemal nikt nie dowierza?
- Dobra. - I jeszcze coś!
Czy Ballister będzie tak dumał w najważniejszy dzień jego życia?
Nie dumam, tylko rozmyślam.
To moja zamyślona mina.
Hej, Myślicielu. Spójrz na mnie.
Byłeś najlepszy i pracowałeś ciężej niż cała reszta.
Będziesz rycerzem, Bal!
No dobra.
A jeśli i tak mnie znienawidzą?
Nikt nie nienawidzi bohaterów królestwa.
Ludzie cię pokochają.
Tak jak ja.
Panowie i panie,
pasowanie na rycerzy odbędzie się już za chwilę.
Twój miecz.
Twój miecz. Nie dotykaj wózka.
Dobra, wyluzuj.
Twój miecz.
Ballister, posłuchaj.
Wiem, że zawsze dawałem ci wycisk
i uważałem, że tu nie pasujesz…
Ale?
Ale co?
Myślałeś, że coś dopowiem?
Albo, że cię przeproszę za to, jak cię traktowałem?
Dobry Boże! A to paradne!
Taki z ciebie jełop, że to aż śmieszne.
Hej, ludziska!
Ballister myślał, że przeproszę za to, że traktowałem go jak śmiecia!
Twój miecz?
Dzięki.
- Panie Ballister? - Giermku!
Strzel sobie fotę z rycerzem, nie jego biedną namiastką.
Piątka!
- Walnij mocno. - Mogę…?
Kadeci.
Obrona królestwa przed złem to największe powołanie.
Nigdy nie traćcie czujności,
nie opadajcie z sił i zawsze wypełniajcie wolę Gloreth.
- Tak, Dyrektoro! - Dziękuję.
Dziękuję, Dyrektoro.
Ballisterze, dziś królestwo zobaczy, kim naprawdę jesteś.
Dziękuję, Dyrektoro.
Pupilek pani.
Myślisz, że jestem jej ulubieńcem?
Przed wami najnowsi bohaterowie królestwa!
Złotobiodry!
Panowie i panie, Jej Wysokość Królowa!
Pora na show.
Niniejszym nadaję ci tytuł sir Ambrozjusza Złotobiodrego,
bohatera królestwa.
Wstań, rycerzu.
Moja kolej.
Czekałam na tę chwilę.
Dziękuję, Wasza Wysokość.
Moi obywatele!
Od dzisiaj każdy z was będzie mógł dzierżyć miecz,
jeśli tylko zechce.
Jeśli na to zasłuży.
Widziałam, jak ten młody człowiek wielokrotnie na to zapracował.
Twój miecz.
Niniejszym nadaję ci tytuł sir Ballistera Śmiałeserce,
bohatera królestwa!
SIR BALLISTER ŚMIAŁESERCE
- Śmiałeserce! - Tak!
Śmiałeserce!
Tak!
Śmiałeserce! Tak jest!
Śmiałeserce!
Gratulacje, sir Śmiałeserce.
Niech wraz z tobą rozpocznie się nowa era bohaterów.
Aresztujcie go! Zabił królową!
- Pojmać go! - Zabił królową!
Niektórzy z nas nie mogą liczyć na szczęśliwe zakończenie…
bo nie żyją w takim królestwie.
KRÓLESTWO
I to…
KRETYŃSTWO
nie jest taka historia.
Morderca królowej wciąż na wolności.
Wszyscy się boją.
Dziwoląg!
Nikt nie był tak znienawidzony od czasu potwora Gloreth.
- Po co go pasowała? - On nas nienawidził!
- Plebejusz. - Łajdak!
Nie ma tu dla niego miejsca.
- To morderca! - Potwór.
Jest idealny.
ZABÓJCA NADAL NA WOLNOŚCI
- Dziwne. - Hej, szefie.
Super jest ta kryjówka.
Śmieci i zapach smutku wszystko świetnie spajają.
- Czekaj. Kim jesteś? - Mam na imię Nimona.
- Ale jak ty…? - Zarąbista ręka!
- Mocno krwawiła? - Co?
- Pozwolili ci zatrzymać starą? - Nie. Puszczaj!
Co jest z tobą nie tak?
- Mogę to wziąć? - Co? Odłóż to!
To nie jest dla dziewczynek.
„Dziewczynek”?
- Dobra, myślisz, że ile mam lat? - Dziesięć?
- Dobra, mniej czy więcej? - Słabo znasz dzieci, co?
Żebyś wiedziała. I niech tak zostanie. Spływaj.
Przyszłam w sprawie pracy.
Pracy? Jakiej pracy?
Wszystko jest w moim podaniu.
To tylko rysunki. I to bardzo niepokojące.
O, to ja.
Na nosorożcu robiącym ze strażników ludzki szaszłyk.
Tak! Podoba ci się?
Uznałam, że ilustracje uatrakcyjnią moje CV.
- Co? - Na górze.
To co będzie z tą posadą?
Jaką posadą?
Twojej pomagierki.
Żeby pomóc ci zemścić się na tym świecie, który cię odrzucił.
Splądrujemy wioskę, przyczaimy się
i powstaniemy jak Feniks z popiołów,
żeby obalić rząd!
Albo po prostu pogadamy.
Czego tylko zapragnie twoje mroczne serce, szefie.
Twoja pomagierka przybyła!
- Nie potrzebuję… - Zbir musi mieć pomagiera.
- Nie jestem… - Fajowa ścianka mordercy!
- Co? - To twoje nowe cele?
Kto zginie pierwszy?
- Nikogo nie zabiję. - Ten.
- Co? - Aż chce się mu przywalić.
Racja, chce się mu przywalić. Czekaj, to nie jest ścianka mordercy!
To ścianka niewinności?
Ścianka niewinności.
Chwila. Mówisz, że nie jesteś złoczyńcą?
Tak!
Ależ jesteś.
Nie! Nie jestem złoczyńcą!
Och.
Jesteś zawiedziona, że nie jestem mordercą?
No trochę.
- Skończyliśmy. - Dlaczego?
Złoczyńca ciągle działa i potrzebuję pomocy.
- Nie twojej! - Dobra! To czyjej?
Tego, kto odciął ci rękę?
- Serio? - To skomplikowane, jasne?
Miłego aresztowania.
Nie dam się aresztować!
Morderca.
- Idziemy na lunch? - Chętnie.
Musieliście zabrać rękę, co?
Ballister?
Dyrektora?
Jestem niewinny.
Przysięgam na imię Gloreth.
Nie wiem, jak…
Jak to się stało.
Wszyscy to widzieliśmy.
Czuję się tak głupio.
Ufałam ci.
Królowa w ciebie wierzyła.
Myślała, że ktoś taki jak ty może być bohaterem.
I kosztowało ją to życie.
Dyrektoro, błagam.
Pani wie, że kocham królową. I Instytut.
Proszę porozmawiać ze Złotobiodrym. Czy ja mogę to zrobić?
Jest tak samo załamany jak reszta królestwa.
Z nikim więcej nie porozmawiasz, Ballisterze.
Błagam!
Proszę mnie wysłuchać.
Nie. Nie powtórzę tego błędu.
Dyrektoro! Proszę o szansę.
Mamy szansę.
Nie zrobiłem tego!
- Nie mówiłam? - Na Gloreth!
Hej, szefie.
Co? Jak ty…?
Skąd wiedziałam, że tak się stanie?
Bo gdy wszyscy uznają cię za złoczyńcę,
stajesz się nim.
Tak tylko cię widzą, choćbyś nie wiem jak się starał.
Ale przynajmniej próbowałeś! Mogę zaręczyć.
- Dzięki. - Jeszcze nie dziękuj.
- Musimy cię stąd wydostać. - Chwila. Jak wyszłaś?
Znam kod.
Błędne hasło.
Zapraszam.
Nie?
W sumie mógłbyś tu zostać.
Patrzyłbyś, jak powoli zanikają ci mięśnie, gnije skóra,
a paznokcie przekształcają się w długie, zakręcone szpony.
Wiesz, że tam nie ma kibelka?
Dobra, ale ja prowadzę.
- Jeśli kogoś zobaczysz… - Zabij go.
Ukryj się!
Jeśli kogoś zobaczysz, ukryj się!
Dobra, bo i tak zrobimy tu pieprznik.
Nie ma mowy!
Tu powinno roić się od strażników.
Jak udało ci się minąć…
tych tutaj?
Tak już to tu zastałam.
- Łapać ich! - Stać!
- Tutaj! - Naprzód!
Klub Jednorękiego zaraz zyska nowych członków.
Załapałeś?
- Co? Za wcześnie? - Morderca!
Tak, on zabija!
Całą zabawę.
- Masz jakiś plan? - To właśnie on!
Ratuję cię, potem chaos, coś tam, coś tam i wiktoria!
Genialne z tym „coś tam, coś tam”. Nędzny plan!
Lepszy od biadolenia w ciemnej klatce bez kibelka.
Nie biadoliłem!
Morderca!
Rycerze nie biadolą, tylko rozmyślają.
Ach tak.
Dobra. Wiesz co?
Zróbmy to po twojemu.
Zabijmy jego, zabijmy ją. Zabijmy wszystkich!
Bal.
- Ambrozjusz. - A to kto?
Ach, nemezis.
Nemezis?
Morderca!
- Patrzcie, Gloreth! - Gdzie?
- Otwierać! - To nie wyjście. Schrzaniłam.
Widziałaś, jak na mnie patrzył?
Myśli, że zabiłem królową.
Wszyscy tak myślą!
- Otrząśnij się. - A to za co?
Wydostanę nas stąd, ale wkrótce zrobi się dziwnie.
- Wkrótce? - Obiecaj, że się nie wystraszysz.
Ale nie wiem, o co chodzi!
- Musisz mi zaufać. - Czemu miałbym ci zaufać?
- Bo inaczej tu umrzesz! - Umrę?
- Obiecujesz? - Tak.
- Na stówę? - Na moje życie!
Powtórz to.
Obiecuję!
Nawet jak zobaczysz róg?
Jaki róg? Ten instrument?
Obiecaj!
Obiecuję, że się nie wystrasz…
Chyba już na was pora.
Ratuj się, kto może!
- Tak! - O nie!
Zostaw mnie! Nie, to się nie dzieje!
Juhu!
O nie! Na litość Gloreth!
Nosorożec?
- Zostaw tego gościa! - A masz!
- Nie schodami! - Schody!
Tylko nie schody!
- Coś ty za jedna? - Jestem Nimona!
- Jesteś dziewczyną i nosorożcem? - Mam wiele form.
Co się dzieje?
- Wszystko gra? - Nie!
- Przysięgałeś. - No tak!
Obiecałeś, że nie będziesz panikować.
- Skręć w prawo! - Ach!
Stać!
Mocna ta podłoga.
No wreszcie.
To z zimna?
Pomocy!
Zrobiłaś to celowo.
Szybko łapiesz, szefie! Tak.
Nie. Musimy się stąd wydostać!
Nie! Nie wyskakuj!
Lepiej schodami! Nie wyskakuj!
Tak!
Coś tam, coś tam i wiktoria.
Mega.
Cześć, szefie!
Długo byłem nieprzytomny?
Piętnaście lat.
Piętnaście lat?!
Nie bądź taki naiwny. Tylko kilka godzin.
Tacos na śniadanko?
Czekaj. Pamiętam, że byliśmy w magazynku.
W takim razie… jak się tu znalazłem?
Ciągnęłam cię przez jakieś 12 kilometrów.
- Jak to? - Kilka razy walnąłeś głową w chodnik.
Pamiętam wszystko jak przez mgłę.
Serio? Powiedziałeś też, że masz u mnie dozgonny dług
i że zawsze będziemy przyjaciółmi.
Tak było.
Ulepszyłam kryjówkę.
Ułożyłam broń według siły rażenia,
zdjęłam zabezpieczenia, otwarłam trucizny
i wyciągnęłam z podłogi na centymetr zardzewiałe gwoździe.
Teraz jest tu znacznie bardziej zło-wieszczo.
Obwiesiek! To mega ksywka dla zbira. Nazwij się tak!
Nie ma szans.
Dobra, Obwiesiu.
I… zaktualizowałam twoją ściankę morderstw.
Ups.
Naszkicowałam też plany zemsty, tortur
i innych nikczemności.
Nosorożec.
Wyglądasz na przerażonego. Obiecałeś, że nie spanikujesz.
Nie jesteś człowiekiem.
- Szukasz czegoś? - Mój miecz.
Eksplodował. Pamiętasz?
Jesteś po…
Czym? Poczwarką? Podlotkiem? Polką?
Jesteś potworem.
Nie nazywaj mnie tak!
Nie. Jasne, że nie.
Przecież nie ziejesz ogniem…
Ale zmie… zmieniasz kształt.
Jesteś dziewczyną, która zmienia się w…
Kim jesteś?
Jestem Nimona.
To nie odpowiedź.
Ludzie nie zmieniają kształtu.
Ja tak.
W takim razie mam mnóstwo pytań.
Może być jedno.
Dlaczego mi pomagasz?
Bo się nudzę.
I ciebie też nienawidzą.
Giermek musi coś wiedzieć.
To on dał mi miecz. Miecz, który…
Który…
Mówisz „giermek”?
No to zabij… Dorwijmy go.
Dorwijmy go.
Ty i ja.
Nie ma mowy.
To, co robisz, to za dużo. Nie.
Czyli tak dziękujesz za uratowanie ci życia.
Trzykrotnie, jeśli już liczymy.
Ale na pewno poradzisz sobie w pojedynkę, choć wszyscy cię teraz szukają.
Powodzenia!
Czekaj.
Tak, Obwiesiu?
- Ja… - Wchodzę w to.
Ale jak już oczyścimy twoje imię, na zawsze zostanę twoją pomagierką.
Bezwarunkowo. Umowa stoi?
- Nie jestem tego pewien. - Nie myśl za dużo.
Możesz być po prostu sobą, proszę?
Nie kumam.
- Być dziewczyną. - Nie jestem dziewczyną.
Jestem rekinem.
Wkładałeś kiedyś głowę do takiej paszczy?
- Mogłem zostać w więzieniu. - No śmiało!
Wiesz, że tego chcesz!
O rany! Spójrz na to.
Tysiąc lat historii obrócone w pył.
- Hej, Mansley. - Co?
Głowa twojego wuja spadła na tyłek mojej babci.
- Przezabawne. - Śmieszne.
Ale i tak smutne.
Gdyby Złotobiodry mu nie pomógł…
Wyjaśnijmy coś sobie.
Morderca królowej uciekł
z pomocą dziewczyny, strusia i…
wieloryba?
Zniszczył nam prysznice!
To jego wina!
- Powiedz mu, Todd. - Moja?
Nie wspomniałeś, że on ma wieloryba za pomagiera.
Wieloryba? Serio?
Tak, wieloryba. Ty najlepiej go znałeś, koleś.
Próbowałem go powstrzymać, koleś.
W taki sposób? „Cześć, Ballister. Zapraszam.
Jasne, że możesz wziąć ze sobą wieloryba, strusia i grubego jednorożca”.
- Grubego jednorożca? - Tego, co siał zniszczenie.
Nosorożca?
Jakiego znów nosorolca?
Dość!
Na wolności grasuje złoczyńca.
A wy zachowujecie się niczym plebejskie dzieci.
Pamiętajcie o waszym szkoleniu.
Pamiętajcie, kim jesteście.
Urodziliśmy się, by chronić to królestwo.
Ja się po to urodziłem.
Przejmę dowodzenie, Dyrektoro.
Teraz chcę tylko dwóch rzeczy.
Po pierwsze, chcę mieć ogromny miecz.
Jest.
A po trzecie, chcę potraktować Ballistera jak zabójczego potwora, którym jest.
- Dopadnę go. - Tak!
Sprawię mu ból. Wyrządzę mu…
Ja to zrobię.
Jeśli ktoś może znaleźć Bala…
znaleźć Ballistera,
zanim komuś jeszcze stanie się krzywda…
to tylko ja.
To jest dla nas największe zagrożenie od pokoleń.
Na szczęście pokieruje nami potomek Gloreth.
Co?
Rycerze królestwa,
przeszukać każdą ulicę, każdy zakątek.
Znajdźcie Ballistera i przyprowadźcie go do mnie.
Po wczorajszym ataku na Instytut
nasi rycerze podwoili wysiłki
w polowaniu na złoczyńcę Ballistera.
Dobra.
Pójdziemy na rynek i znajdziemy giermka, nie zwracając na siebie…
Możesz być cicho?
Nie ma po co. Twój plan jest kiepski i nudny.
Gdzie dramat? Krzyki przerażenia?
Czekaj.
Jesteśmy złoczyńcami. Wczuj się w rolę.
Nie, tym razem zrobimy to po mojemu
i nikt nie ucierpi.
Wolę wersję z krzywdzeniem ludzi.
- Przepytamy giermka. - I damy mu wciry.
- Nie, znajdziemy dowód. - I wciry!
Nie! Możemy już iść na rynek?
Przyjęłam.
- Następny lot za trzy… - Co robisz?
-…dwie… - Udaję ducha.
Wybacz. Nie mogą mnie tak zobaczyć!
To najwyższy poziom pomagierki.
To przesada!
Zluzuj gumę. Co najgorszego może się stać?
Atak potwora.
Szukajcie schronienia.
Obywatele królestwa, witajcie.
W świetle wczorajszego ataku na Instytut
robimy wszystko, by zapewnić wam bezpieczeństwo.
Nie wpadajcie w panikę. To tylko ćwiczenia.
Wracajcie do normalnego życia i zapewniam was,
że Instytut ma wszystko pod kontrolą.
Życzę wam miłego dnia i niech Gloreth zawsze was prowadzi.
Proszę zachować spokój.
To tylko ćwiczenia.
Ach, alarm próbny. Całkiem udany.
Nie rozumiesz?
Gdy stracimy czujność, zza murów nadejdzie coś strasznego.
Wyszedłeś kiedyś poza te mury?
Jasne, bo pragnę umrzeć. Nikt nie wyszedł!
Więc może niczego tam nie ma?
Wiesz co? Schodzimy pod ziemię.
Bez skrzydeł.
Kiedyś się przydadzą.
Giń! Wracaj do mroku i…
Hej!
STACJA VANQUISHER SQUARE
Pociąg przybędzie za trzy minuty.
I pamiętajcie: dobry wróg, to martwy wróg.
NAPIWKI
Oglądacie telewizję KTV News.
Piątka!
Po przerwie dowiemy się, co obecnie noszą arystokraci.
Super. Jesteśmy sławni.
Bez żartów.
Uwielbiam nas.
- Proszę pokazać twarz. - Oczywiście.
Zza rogu wylazła wydra i mnie ugryzła.
Wydra morska czy rzeczna?
Czy to ważne? Ona mnie ugryzła!
One znacznie się różnią pod względem anatomii.
Nie mam pojęcia, ale była…
Nie uda nam się wsiąść do tego pociągu. Trzeba odwrócić ich uwagę.
Kto ma cztery kciuki i zna się na odwracaniu uwagi?
Dobra, ale na luzie.
Zrób coś niepozornego i dyskretnego.
I zniknęła.
Zabójca królowej!
Dobry wróg, to martwy wróg!
Jestem Ballister Śmiałeserce!
Jestem nikczemny i nienawidzę wszystkich!
Choć nie tak bardzo, jak siebie.
Kto mnie przytuli?
Nienawidzę uśmiechów!
- Mam go! - Nienawidzę babeczek!
A wszystkie dzieci są brzydkie!
Patrzcie! Do góry lecę i wokół śmiecę!
Mam nadzieję, że lubicie freestyle jazz.
Za nim!
- Pospiesz się! - Przestań mnie popychać!
Nie popycham, tylko poganiam!
Rób to bez popychania!
Nasz rydwan już czeka.
Nie mówiłaś, że możesz zmienić się we mnie.
No dobra, mogę.
Dla jasności…
to nie w moim stylu!
Racja. Nie jesteś aż tak zabawny.
STREFA SKANOWANIA S
Mamy go.
Znaleźliśmy go!
Patrzcie!
Dobra, dorwijmy tego gnojka!
- Tak jest. - Chwila.
Odtwórz to.
Coś tu jest nie tak.
On nie cierpi freestyle jazzu.
- Dasz mu uciec? - Odtwarzaj.
Czas płynie.
Tutaj!
To on. Dokąd jedzie ten pociąg?
To ekspres na rynek. Będzie tam za sześć minut.
Zaczekamy tam na niego.
Teraz ruszamy.
- Na rynek. - Tak jest.
„Wszyscy na rynek.
Jestem idiotą, a moje włosy pachną lawendą”.
Głodni?
Chłupek!
Zabijcie głód Smoczymi Chrupkami!
- Chrup! - Mniam!
A masz!
Tak jest!
Tak!
Smocze Chrupki. Śniadanie bohatera!
ZAWIERZ INSTYTUTOWI
Ciągle się gapisz.
Ktoś ma tu ochotę na pizzę?
Możesz przez chwilę być normalna?
Normalna?
Byłoby łatwiej, gdybyś była dziewczyną.
Łatwiej być dziewczyną? Jesteś zabawny.
Miałem na myśli bycie człowiekiem.
Komu byłoby z tym łatwiej?
Tobie, bo niewielu ludzi jest tak tolerancyjnych, jak ja.
Jak się taka stałaś?
Taka niesamowita?
Nie, jak ty…?
Chcę zrozumieć, z czym mam do czynienia.
Jestem Nimona.
To niczego nie tłumaczy.
Masz rację.
Zasługujesz na lepsze wyjaśnienie.
Byłam dzieckiem.
Słodkim, małym, uroczym.
Bawiłam się w lesie,
obserwując latające ptaki, pływające ryby
i skaczące jelenie.
Razem wszystkie wyglądały na szczęśliwe.
Tymczasem ja…
byłam sama.
I wtedy usłyszałam wołającą mnie melodię.
Ta melodia zawiodła mnie do studni życzeń.
Studni życzeń?
Skąd wiesz, że nie zwykłej?
- Chcesz opowiadać za mnie? - No tak. Wybacz.
Gdy podeszłam do studni,
w mojej dłoni, jak za sprawą czarów, pojawiła się moneta.
Wiedziałam już, co muszę zrobić.
Zebrałam się na odwagę, ścisnęłam monetę,
wrzuciłam ją do studni i wypowiedziałam życzenie.
Zażyczyłam sobie, by pewnego dnia utknąć w metrze
ze sztywniackim rycerzem, który zadaje mi małostkowe pytania.
Masz jeszcze tę pizzę?
Stacja Rynek.
Przyjechaliśmy.
I są tu też twoi kumple.
Widział nas?
Tak.
Ruszajcie!
- Ruchy! - W lewo.
- Czysto. - Czysto.
- Dalej!
Co, na Gloreth?
To mały wieloryb.
Złotobiodry cię widział?
Odciął ci rękę, a ty się martwisz, że cię ze mną zobaczy?
- Mówiłem… - Tak, to skomplikowane.
Patrz. Giermek.
Dzień dobry. Przepraszam!
Musimy go stąd zgarnąć. Po cichu.
Robi się!
Czekaj! Nie tak!
Tak też nie.
Mam się zmienić czy nie? Wybieraj!
A teraz chłopiec.
- Dzisiaj tak. - Czekaj, nie!
Poszukiwany.
Przepraszam.
Ej no!
Jest tu! Znajdźcie go!
- Patrz, Złotobiodry! - Nie do wiary!
- Odejdźcie. - Dostanę autograf?
- Tylko jeden. - Może być na skórze?
Nie ruszaj się!
Bo jeśli to zrobisz, ominie cię dziś świetna okazja!
Przepraszam, panie giermku.
Nie mogę znaleźć mamusi.
Weszła w ten straszny zaułek.
Pomoże mi pan ją znaleźć?
Proszę.
O nie!
Muszę zrzucić ten problem na kogoś innego.
Nie ma czasu!
Bryka na full wypasie z najnowocześniejszym systemem audio!
Proszę. Możecie już sobie pójść?
- Dziękuję. - Odsunąć się.
Pomóżcie! Błagam, pomocy!
Ściga mnie demoniczne dziecko! Pomocy!
Spójrz na to.
Dzięki kamerom 360 stopni widzisz wszystko dookoła!
A dzięki usłudze wiadomości będziesz zawsze doinformowany.
DUET UCIEKINIERÓW
- Przypominasz mi… - Jestem niewinny!
Nie!
Ananas na pizzy?
- Tam! - Przepraszam, muszę przejść!
- Czemu sam go zabiłeś? - On żyje. Mam nadzieję.
- To Ballister? - Zabójca królowej!
- I dziecko-demon! - Myślałam, że on zjada dzieci!
Ballister, stój!
- Tak! - Wsiadaj!
- Bal! - Strzel mu w twarz!
Co robisz?
Bierzemy go!
Do diabła!
Przykro mi to mówić, ale jesteś niezłym nikczemnikiem.
To mi się podoba.
Wytrząśniemy z gościa prawdę w mrocznej części miasta.
Przesłuchamy giermka i spadamy…
Twoja noga.
- Co? - Masz strzałę w nodze!
- Och. - Musisz usiąść.
- Nic mi nie jest. - Jesteś ranna.
- To drzazga. Sama wypadnie. - Krwawisz. Siadaj.
Przyjrzymy się temu, dobrze?
Dobra! W porządku.
Głęboko siedzi.
Wszystko dobrze. Musimy tylko…
Zrobimy to na trzy.
Gotowa?
Raz, dwa…
trzy!
Ludzie zwykle teraz krzyczą.
- Nie jestem człowiekiem. - No tak.
Racja.
- Boli cię w ogóle? - Tak.
Ale bywało gorzej.
Jakie to uczucie?
Takie pieczenie w nodze.
Nie, mówię o zmianie kształtu.
To boli czy może…?
Wybacz, to małostkowe pytanie.
Nie ruszaj się.
Szczerze?
Źle się czuję, gdy tego nie robię.
Jakby swędziało mnie w środku.
Wiesz, jak to jest tuż przed kichnięciem?
To coś w tym stylu.
Potem zmieniam kształt i jestem wolna.
A gdybyś się wstrzymała?
Gdybyś nie zmieniła kształtu?
- Umarłabym. - Na Gloreth, to straszne!
Aleś ty łatwowierny.
Nie umarłabym, ale…
nie żyłabym pełnią życia.
Miło, że się tam bratacie!
Szkoda, że muszę już iść. Puśćcie mnie!
Zapomnieliśmy o kmiocie w gablocie.
Zaraz kmiot dostanie grzmot.
- Mów. - On pragnie krwi.
- Krwi? - Twojej!
- Nie chcę. - Wiader krwi!
Chcę odpowiedzi, więc gadaj.
- Albo zaczniemy dźgać. - Nie.
- Walić? - Nie!
Czemu mnie wrobiłeś?
- Ja nie. - To kto?
- Ty. - Nie!
Wyjaśnię.
- Blanche? Chad? Todd? - Todd?
- Ten z twarzą do sklepania? - On podmienił miecze!
- Nie? - Czemu go kryjesz?
A kto by go krył?
Chyba trzeba będzie użyć siły.
Siły? Chwila. Zaczekajcie.
A kuku!
Patrzcie.
Patrzcie, jestem w szatni
i jesteście świadkami tworzącej się historii.
Zbroja Ballistera. Ona mówi.
„Szanuj mnie. Chroń mnie. Załóż mnie. Nikt nie patrzy”.
Niezręcznie.
Możemy przewinąć do przodu.
Dobra, to musicie zobaczyć.
To Dyrektora mnie wrobiła.
To ona zabiła królową.
Nie wiedziałem, co robić. Próbowałem ci to pokazać przed…
Nic z tego nie ma sensu.
Hej, kolego.
Przepraszam, że cię porwaliśmy.
W porządku.
A może nie?!
Zdradził cię ktoś, komu ufasz.
Rozumiem. Do bani.
Ale mamy dowód na twoją niewinność!
- Wrzucimy ten film… - Nie.
Co? Wszyscy muszą znać prawdę.
Instytut jest skorumpowany i trzeba go zamknąć!
Przymkniesz się?
Na Trzeciej Alei czysto.
Nie będę milczeć.
Nagranie zniszczy zaufanie ludzi do Instytutu.
No co ty?
Nie wiem, czemu mnie wrobiła, ale to nie Instytut jest problemem,
tylko Dyrektora.
Pójdę z tym do Ambrozjusza.
- On ma to gdzieś! - Ambro…
Ten gość odciął ci rękę, a coś takiego nie jest przejawem miłości!
Nie odciął mi ręki.
Rozbroił mnie.
Tak nas szkolono.
Rany!
Zrobili ci niezłe pranie mózgu.
Myślisz, że tylko Dyrektora w tym siedzi?
Teraz powinieneś kwestionować wszystko!
Wolę Gloreth, Instytut, mur.
Po co to wszystko?
Żeby chronić królestwo!
Przed takimi złoczyńcami jak ty?
Albo potworami…
jak ja?
Jeśli pójdziemy z tym do Ambrozjusza, wszystko uda się wyprostować.
Dla nas obojga.
Dobra.
Ale jak coś pójdzie nie tak, zrobię tam pieprznik.
To nie będzie konieczne.
NOWA ERA BOHATERÓW
Coś chodzi ci po głowie, Ambrozjuszu?
Możesz mi powiedzieć.
Po mojej głowie?
Straciłem głowę.
Wszystko straciłem.
Kogoś, kogo kochałem. Przyjaciela.
Ale on teraz ma nowego przyjaciela. O co tu chodzi?
Co on jeszcze ukrywa? Jaki jest naprawdę?
Kim ja jestem?
Potomkiem Gloreth? Nigdy się o to nie prosiłem.
Jeśli nie złapię Ballistera, będę zdrajcą dla was.
Jak go złapię, będę zdrajcą dla niego!
A na dodatek odrąbałem mu rękę!
Jego ręka! Kto odrąbuje komuś rękę?!
Bo mnie tak szkolono? Coś takiego to nie wyraz miło…
Nic mi nie jest.
- Proszę pani. - Bądź silny, Ambrozjuszu.
Krew Gloreth płynie w twoich żyłach.
- Ambrozjuszu! - Rycerze!
Tak leżeli, gdy tu przyszłam.
Ty.
Ja.
Ambrozjuszu, to Dyrektora zabiła królową.
- Co? - Kolejne desperackie kłamstwo.
On nie jest kłamcą.
Mówi łotrzyca, szepcząca mu do ucha.
Dziękuję.
Jestem niewinny i mam dowód.
- On ma broń. - Nie!
Już nie! Todd rządzi!
Nieważne! Nie potrzebujesz dowodu.
Wiesz, że nie jestem mordercą.
Na co czekasz, kapitanie?
Pospiesz się, zanim pojawi się wieloryb.
Daj spokój, stary.
Zrób, co trzeba.
Kim ona jest, Bal?
Czym ona jest?
Ambrozjuszu, błagam, zaufaj mi.
Aresztować ich.
Wiesz, kim jest ten dzieciak?
Podoba mi się, dokąd to zmierza.
Pokażesz im?
Chętnie.
Zróbmy pieprznik.
Mega.
To goryl?
- Daj mi miecz. - Musimy cię stąd zabrać!
Natychmiast startujcie!
Nie przepraszam!
- Spadamy stąd? - Konie-cznie.
Marny żart.
Zatrzymać tego… konia?
- Przedrzemy się, prawda? - Tak! Z górki na pazurki!
- Koniu! - Dlaczego zawsze spadamy?
I skrzydełka się przydały.
- To było superodlotowe. - Wiem!
Proszę, proszę, złoty chłopiec.
- Ta wydra mnie ugryzła! - Rzeczywiście dziwna.
Ma ogon jak wydra rzeczna, ale tylne nogi…
Czy cokolwiek dla ciebie znaczyłem, czy to było tylko kłamstwo?
Kłamstwo? I mówi to gość zadający się z potworem!
Nie nazywaj jej tak! Jest mądra, miła i całkiem wyrafinowana!
Ten gość właśnie zsikał się w zbroję!
I mnie wspiera, nie to co ty.
We wszystkim mnie okłamałeś!
Tylko Dyrektora cię okłamuje!
I co teraz? Mnie też zabijesz?
Tak myślisz?
Zatem w ogóle mnie nie znałeś.
Tak, tak.
Teraz obiję ci buźkę.
Nie jestem lekarzem, ale ten gips wygląda pysznie.
Szefie?
Myślisz, że to boli?
Zobaczysz, co zrobimy twojemu potworowi.
Zostawcie ją!
Chłupek! Chwila, co?
Przynieśliście mleko?
Nie!
Chwila! Nie!
Co?
Atak potwora.
Szukajcie schronienia.
Już dobrze.
Potwór.
Atak potwora.
Szukajcie schronienia.
To ona!
Mam cię!
- Wszystko gra? - Nie chcę o tym mówić.
- Coś jest nie tak! - Nie chcę o tym mówić!
Próbuję ci pomóc.
Wypchaj się z pomocą!
Widziałeś, jak ta mała na mnie patrzyła?
Dzieciaki.
Maluchy.
Dorastają w przekonaniu, że mogą być bohaterami,
jeśli wbiją miecz w serce czegoś, co się od nich różni.
I to ja jestem potworem?
Nie wiem, co bardziej przeraża.
To, że wszyscy w tym królestwie chcą przebić mi serce…
czy to, że czasami…
chcę im na to pozwolić.
Musimy cię stąd zabrać.
Wyjdziemy poza mur.
W końcu znajdziemy ci jakieś bezpieczne miejsce.
Pójdziemy tam razem.
Razem?
Miałaś rację co do wszystkiego.
Instytutu, muru…
Ambrozjusza.
Cokolwiek zrobimy, nie zmienimy tego, jak ludzie nas widzą.
Ty widzisz mnie już inaczej.
Prawda?
Dyrektorze nie może ujść to płazem.
Nie powinniśmy uciekać.
I zawarliśmy umowę, co nie?
Oczyścimy twoje imię i zostanę twoją pomagierką.
Nie wycofasz się, bo wierzysz w prawdę, honor
i te wszystkie inne głupoty.
Prawda i honor nie są głupie, ale w porządku.
Dobra, masz jakiś plan?
Jasne, że mam.
Coś tam, coś tam, coś tam…
I wiktoria.
CHRONIMY NASZ STYL ŻYCIA
Dyrektora jest zajęta.
Musimy pogadać!
W cztery oczy.
Czy Ballister mówił prawdę?
Mógł oskarżyć każdego, ale oskarżył właśnie panią?
Dlaczego właśnie panią?
Panie Złotobiodry, jest pan lojalny wobec tego królestwa,
czy wobec rycerza, który zadaje się z potworem?
Podmieniła pani jego miecz?
Wrobiła go pani?
Chcę znać prawdę!
Od młodości miewam ten sam koszmar.
Znajduję pęknięcie w murze.
Krzyczę,
ale nikt mnie nie słucha.
Pęknięcie staje się coraz większe,
aż w końcu mur się wali
i do środka wchodzą potwory.
Błagałam królową, by nie podważała słów Gloreth,
dzięki którym przez tysiąc lat byliśmy bezpieczni.
Ale ona nie słuchała.
Pasowanie Ballistera na rycerza było pierwszym pęknięciem w murze.
I teraz…
w królestwie panoszy się potwór.
Czy to…?
Wybacz, Ambrozjuszu.
A zatem tak, to ja wrobiłam Ballistera.
I zabiłam królową.
Gloreth robiła wszystko, by powstrzymać potwory.
Ja również zrobię.
Niech Gloreth ci wybaczy.
A zatem tak, to ja wrobiłam Ballistera.
I zabiłam królową.
Niech tylko poddani to zobaczą.
Ty.
I moja pomagierka.
- Proszę o oklaski. - Dobrze grałam?
Obawiałam się, że z tym…
nieco przesadziłam.
Jeśli mam być szczery,
to Oscara za to nie dostaniesz, ale i tak było nieźle.
- Nie pobierałam lekcji. - Nie do wiary.
Ani jednej.
- Nie zapomnij o mieczu. - Niech go zatrzyma.
Już dla niej nie walczę.
- Nazwałeś mnie swoją pomagierką. - Owszem.
- Nazwałeś mnie swoją pomagier… - I już tego żałuję.
Nazwałeś mnie swoją pomagierką!
Musimy pogadać!
Zły moment?
No dalej.
Tak! Zabierzmy psiaka na spacer.
Dziewięć, dziesięć.
Lądujesz w zaczarowanym lesie, który należy do mnie.
Poproszę 600 sztuk złota.
Mój terier nie zapłaci tego tyrańskiego myta!
Gromadzi uciśnione leśne stworzenia i wszczyna bunt.
Wiewiórki pokonują mury zamku!
Niedźwiedzie rozwalają bramy!
Powstaje wielki chaos!
- Nadal chcę 600 sztuk złota. - Co?
Nie mówiłaś, że potrafisz ziać ogniem.
Mega. Gramy do dwóch wygranych?
No co?
Nic.
Patrz!
LICZBA WYŚWIETLEŃ
Jejku! Sto, pięćset, siedemset pięćdziesiąt…
Całe królestwo to ogląda!
Zostało tylko jedno pytanie.
Jakie?
Czy rekin umie tańczyć?
A co to za pytanie?
Patrz.
Po ataku potwora tym razem królestwem wstrząsnęło
nagranie z Dyrektorą Instytutu wyznającą coś przerażającego.
To ja wrobiłam Ballistera. I zabiłam królową.
LICZBA WYŚWIETLEŃ
To ja wrobiłam Ballistera. I zabiłam królową.
PRECZ Z INSTYTUTEM!
To ja wrobiłam Ballistera. I zabiłam królową.
KRÓLOWA NIE ŻYJE
Zabiłam królową.
Pozostaje jedno pytanie.
Kto jest prawdziwym złoczyńcą?
Wydajcie nam Dyrektorę!
ZŁOCZYŃCA
PRAWDZIWY ZŁOCZYŃCA
- Za mną. - Tak jest.
Dyrektoro!
Jesteś aresztowana za zabójstwo królowej i za…
Ambrozjuszu!
To wszystko wyjaśnia.
Zombie są nieśmiertelne. Nie da się ich zabić.
A jeśli po nas przyjdą?
Nie wierzę, że to mówię, ale w sumie szkoda mi tych zombie.
- Przestań. Nie. - Hej.
Hej.
Tu jesteś bezpieczna.
- Jesteśmy w domu. - W domu?
Podoba mi się tutaj.
Zostańmy tu na zawsze.
BIODRA_ZE_ZŁOTA NACHOSY?
ROGATY WĄŻ
- Masz 30 sekund. - Tylko tyle?
- Ty dałeś mi mniej. - Chcę cię ratować.
- Jesteś taki… - Co wam podać?
- Nachosy! - Nachosy!
Proszę.
Bez oliwek!
On jest na nie uczulony.
Nie przyszedłbym tu, gdyby to nie było ważne.
Nie byłoby mnie tu, gdybyś mnie wsparł.
To nie fair.
Z nami koniec! Z nią też.
- Muszę ci coś powiedzieć. - Daj głośniej!
Obywatele królestwa, na tym nagraniu nie widzicie mnie.
To coś wygląda i brzmi jak ja, ale to nie jestem ja.
To był potwór działający wspólnie z zabójcą królowej, Ballisterem.
Próbują was oszukać.
To kłamstwo.
Zaatakowało nas coś, co może przybrać każdą formę
i stać się kimkolwiek.
Waszym małżonkiem, dzieckiem, przyjacielem.
Osobą siedzącą obok was.
Nikt nie jest bezpieczny,
póki ten złoczyńca i ten potwór nadal tu są.
Ona wszystko przekręca.
Ambrozjuszu, to nie ja jestem złoczyńcą.
Tak, wiem.
Wiem.
Wierzę ci.
Wiesz…
przepraszam…
za wszystko.
Za twoją rękę.
Ona cię zmanipulowała.
Zmanipulowała nas oboje.
Ale razem ją pokonamy i udowodnimy to królestwu.
Znów będziesz rycerzem.
Dziękuję. Dyrektorze nie może to ujść…
Dyrektorze?
Bal, mówię o twojej pomagierce.
To ona cię wrobiła.
Co?
Ona wszystko to zaplanowała.
Wszystko.
Jest zła, Bal.
Zła?
Nie, mylisz się.
We wszystkim się myliliśmy.
We wszystkim? Zatem wyjaśnij mi to!
Ten zwój przez tysiąc lat spoczywał w skarbcu Instytutu.
Spójrz na niego.
To ona, Bal.
Jest potworem Gloreth.
Wróciła, by dokończyć to, co zaczęła, i wykorzystuje do tego ciebie.
Ale to moja przyjaciółka.
Czyż nie jestem kimś więcej?
Zabijemy potwora i wszystko będzie jak dawniej.
- To był błąd. - Bal, proszę.
Nie mogę. Dość!
Posłuchaj, ona cię wykorzystuje, żeby zniszczyć królestwo!
- Znasz ją. - Dość!
- Grozi ci niebezpieczeństwo! - Czemu nie zostawisz mnie w spokoju?
Bo cię kocham.
Od wieków tak się nie wyspałam.
Czemu masz na sobie pelerynę?
Czy to ty?
Skąd to masz? Z kim rozmawiałeś?
Powiedz, że to nie ty.
Myślisz, że bym to zrobiła?
Że taka jestem?
Nie wiem.
Mówiłaś, że mam nikomu nie ufać, wszystko kwestionować.
Zgadza się! Ale pamiętaj o tym, co razem przeszliśmy!
Myślę o tym, co razem zrobiliśmy!
Ucieczka z więzienia, kradzieże aut, porwania, manipulowanie ludźmi.
Pomagałam ci.
Wykorzystałaś mnie,
żeby mnie znienawidzili, bo wtedy nie byłabyś jedyna!
Bo nie jesteś pomagierką, tylko pot…
Czym? No czym?
Wiesz, kim jesteś.
Chcę to usłyszeć od ciebie.
No dalej, powiedz to.
Powiedz!
Powiedz, że jestem potw…
- Ja… - Otoczyć to miejsce. Wy dwaj za mną.
Masz zepsute drzwi.
- Odsuń się! - Stójcie! To moja przyjaciółka.
To potwór.
Otoczyć ją!
Nie!
Gloreth.
Gloreth! Chodź tu!
Gloreth…
Wracaj do mroku, skąd przybyłaś.
- Kim jesteś? - Potworem.
Jesteś w ogóle człowiekiem?
Bądź dziewczynką.
Nie ma dla ciebie tu miejsca!
- Nie kłam! - To potwór.
Bądź normalna.
Wracaj do mroku, skąd przybyłaś.
Coś jest z tobą nie tak.
- Potwór! - Wiesz, kim jesteś!
Sprowadziłeś potwora do naszego domu.
Twoje miejsce jest w rynsztoku.
Gdzie ono jest?!
Czujesz to?
Jakby całe to miejsce robiło…
Nie.
Leci prosto do miasta. Zawiadomcie Instytut.
A ty posłuchaj.
Jeśli to coś zniszczy królestwo, to będzie to twoja wina.
Idziemy!
Raport od sir Thodeusa.
O co chodzi?
- A to co? - Co jest grane?
Zrobić barykady na alejach A do F.
I oczyścić ulice. Ludziom grozi niebezpieczeństwo.
Zaczęło się.
Włączyć alarm! Zaatakować to wszystkim, co mamy!
Atak potwora.
To nie są ćwiczenia.
Atak potwora.
To nie są ćwiczenia.
Atak potwora.
To potwór!
Zachowajcie spokój.
Drony startują.
Uwaga!
Nic ci nie jest.
Hej, Złotko! Patrz, jak robi to prawdziwy rycerz.
Dobra, pogromcy potworów.
Pokażemy naszą siłę i skopiemy potworowi tyłek!
Będę, kurka, bohaterem.
Z drogi!
Potrzebujemy więcej broni! To nas wszystkich zabije!
Uwaga!
- Piątka! - Koleś.
Uciekać!
Zabierz mnie pod mur.
Atak potwora.
Co ja narobiłem?
Gra, w której zostaniesz bohaterem.
Zabiłem potwora!
Ja zabiłam dwa!
UWAGA POTWÓR
Szybciej.
Pomocy!
- Zabrać ich do podziemi. - Tak jest.
Bal?
- Bal! - Zostaw tego dzieciaka.
- Szybko! - Dalej!
Nie wierzę.
Dyrektoro, ktoś zwraca działo w kierunku królestwa.
Tak, wiem. To ja wydałam ten rozkaz.
Ono może zniszczyć połowę miasta!
Zginą niewinni ludzie!
- Potwór również. - Ale…
Co my robimy?
ATAK POTWORA! SZUKAJCIE SCHRONIENIA!
Nie pasujesz tu!
Nie wiem, co bardziej przeraża.
To, że wszyscy w tym królestwie chcą przebić mi serce…
czy to, że czasami…
chcę im na to pozwolić.
Przepraszam.
Rozumiem cię, Nimono.
I nie jesteś sama.
Odpalić działa.
Zabić potwora.
- Powiedziałam… - Nie!
To koniec.
To coś cię oszukuje. Oszukuje was wszystkich!
Nie widzicie, że ono chce, żebyśmy stracili czujność?
Ja wiem, o co w tym chodzi, i Gloreth też wiedziała!
Ten potwór zagraża naszemu stylowi życia!
A jeśli się mylimy?
Jeśli cały czas się myliliśmy?
Nie!
Chodź!
To działo wszystkich zabije.
Hej, szefie!
Zaraz wracam.
Muszę tylko coś zepsuć.
- Nimona, czekaj. Co ty…? - Spiszmy historię na nowo.
Nimona!
Wracaj do mroku, skąd przybyłaś!
Nimona!
Nimona.
Wróć.
Proszę, wróć.
Niektórzy z nas nie mogą liczyć na szczęśliwe zakończenie…
Może to nie jest takie królestwo?
A może to nie koniec tej historii?
Podaj do mnie.
BOHATEROWIE
NIMONA
KOCHAMY NIMONĘ
ZABÓJCZYNI
KOCHAMY NIMONĘ
Cześć, szefie.
Jasna ch…
NA PODSTAWIE POWIEŚCI GRAFICZNEJ AUTORSTWA ND STEVENSONA
Napisy: Wojciech Matyszkiewicz
JEŚLI TY LUB KTOŚ CI ZNAJOMY MA PROBLEMY, ODWIEDŹCIE STRONĘ WWW.WANNATALKABOUTIT.COM