Downloaded from YTS.MX
Official YIFY movies site: YTS.MX
INIHAHANDOG NG NETFLIX
Sugod!
-Kilos! Sige! Labas na diyan! -Akyat na sa hagdan!
Labas!
Heinrich, halika na! Laban! Tara na!
Akyat na sa hagdan!
Sumunod kayo sa atas ko!
-Laban! -Hans?
Sugod! Lumabas ka na do'n!
Sige! Sugod!
Hans?
-Hans? -Kilos, Heinrich! Lumabas ka na do'n!
Sugod!
Kilos!
Bilis! Sige! Bilis!
Kumubli kayo!
Heinrich!
ALL QUIET ON THE WESTERN FRONT
HILAGANG GERMANY - TAGSIBOL NG 1917
IKATLONG TAON NG DIGMAAN
-Paul! -Paul!
Paul. Uy.
-Ano na? -Wala.
-E, ano na? -Ewan ko.
-Alam niyang pupunta tayo? -Syempre.
Sa bahay ka lang?
Diyos ko, mananatili ka sa palda ng nanay mo?
Akin na, ako'ng pipirma.
-Dapat mga magulang niya. -Pero 'di sila pipirma. Akin na.
-'Di pwede 'yan. Malalaman nila. -E, pa'no?
Pa'no?
Magsusulatan ba sila ng tatay niya?
-Akin na'ng pen mo. -Wala ako, e.
Ludwig.
Gulo 'yan. Bubugbugin ka no'n.
May mas maganda ka bang ideya? Ayaw kong maiwan ako.
Ayos!
Binabati kita Private Bäumer. Pupunta ka na sa larangan.
Patay ako nito.
Nakatayo kayo sa hangganan ng pag-iral.
Tandaan niyo ang araw na ito!
Napakahalaga ng araw na ito.
Sa darating na mga taon, huhusgahan kayo sa pinangahasan niyong
maging kayo sa araw na 'to.
Ang Kabataang Bakal ng Germany.
Aking mga kaibigan,
mapalad kayong mabuhay sa dakilang panahon.
Magsisilbing tubig ang inyong pagkilos
na magpapalago sa matapang at dakilang ugat.
Tumindig at makinig, Leinemann!
Mga kawal ang kailangan ng Emperador, hindi mga musmos.
Sigurado akong makikita kong makakauwing muli agad ang karamihan sa inyo dito.
Isisilid ang inyong mga espada sa kaluban nito nang may dangal.
Na may Krus na Bakal na nakakabit sa inyong mararangal na dibdib.
Gayunman, 'wag niyong ipagkakamali.
Sa madidilim na oras, habang naghihintay ng pag-atake,
maaaring magdalawang-isip kayo.
Pero 'di ito ang panahon para panghinaan ng loob!
Anumang pagdadalawang-isip o pag-aalinlangan ay pagtataksil sa bayan!
Parang laro ng chess and makabagong pakikidigma.
'Di kailanman tungkol sa indibidwal kundi laging sa kabuuan.
Patutunayan niyong karapat-dapat kayo sa inyong uniporme
at makakalusob sa unahan ng kaaway sa Flanders.
Pagkatapos, sa ilang linggo lang,
makakapagmartsa kayo sa wakas sa Paris!
Tama!
Ang kinabukasan natin,
ang kinabukasan ng Germany,
ay nasa mga kamay ng kaniyang magigiting na henerasyon.
Mga kaibigan, kayo 'yon!
Tama!
Kung gayon, humayo na sa digma!
Para sa Emperador, para sa Diyos at sa lupang tinubuan!
Tama!
-Mabuhay! -Tama!
Sunod.
Bäumer, Paul. Galing 53 Wiesengrund.
Ipinanganak noong ika-18 ng Nobyembre, 1899.
-Tama? -Opo, sir.
Paul?
Heto. Hahangaan ka ng iyong ama.
Tama.
Ayos lang ang lahat?
-Opo. Gusto ko lang makaalis na. -Sunod.
Lumakad ka na.
Sunod.
Pasensiya na po.
May ibang may-ari na nito.
Sunod.
Oo nga. Malamang maliit sa kaniya. Laging nangyayari 'yan.
Heto. Galingan niyo.
Salamat.
Grabe, parang pinasadya.
Uy Ludwig, manliligaw ka na ba ng mga dalaga?
Oo.
Basta 'di mo kami babarilin!
Babaeng minamahal ko
'Di pa kita mapapakasalan
Isang taon pa para sa…
'Di siya maghihintay, Franz.
'Di siya maghihintay.
Matinik ka talaga.
Magtsaa, asukal at kape ka
At isang baso ng alak kaya
Babaeng minamahal ko
'Di pa kita mapapakasalan
Isang taon pa para sa katuparan
LA MALMAISON, HILAGANG FRANCE 25 KILOMETRO MULA SA KANLURANG LARANGAN
-Ano'ng pangalan mo, tinyente? -Kropp. Albert Kropp, sir.
Gusto mo ng malalanding babae, Kropp?
'Ka ko kung gusto mo ng malalanding babae?
Hindi, sir.
E, bakit ka sumiping sa gano'n?
Magtaliba kayo mamayang 3:00 a.m.
Mga kawal, makikipaglaban kayo sa napakaruming lugar.
At dapat niyo 'yong gawin nang may malinis na G98.
Alagaan niyo 'yan.
Mahalin niyo 'yan.
'Langhiya, gawin niyong malinis 'yan parang mga hita ng Banal na Birhen.
-Nagkakaintindihan tayo? -Opo, sir!
Maligayang pagdating sa ika-78 na Reserbang Rehimentong Impanteriya.
Nasa Kanlurang Larangan na tayo.
Maligayang pagdating sa Paris!
Ayos.
Bwisit, ano'ng nangyari?
Inatasan akong dalhin sa larangan ang kompanya ng 6:00 p.m.
Pwede, pero maglalakad kayo. Kailangan namin ang mga trak, tinyente.
-Mawalang galang na, ang atas sa akin ay… -Bahala ka sa atas sa 'yo.
May 40 tauhan akong namamatay sa putikan.
Bumaba na kayo ngayon din.
Baba lahat!
Sige na, bilisan niyo.
Narinig niyo ang siruhano komandante.
Bilisan niyo, mga kawal. Walang tutulug-tulog.
Sige na!
-Si Franz Müller ka, 'di ba? -Opo.
Inaasahan ka ng punong kumander na makakatagal ng anim na linggo man lang.
-Gusto mong mabuhay ng anim na linggo? -Opo, sir.
Kung gayon, bilisan mo at 'wag babagal-bagal!
-Narinig mo ako? -Opo.
Bilis!
Hindi ito piging!
Lason!
-Lason! -Lason!
Lason!
Isuot ang gas-mask niyo!
Tarantado 'yon, mga kawal.
Kung makakasipat ang mga French,
para lang sana tayong kinukutsara sa daan at inililibing sa kaldero.
Pero isa lang ang sigurado tulad ng araw at gabi.
Walang lason ang mga 'yon.
Mata sa unahan!
-Bingi ka ba? -Hindi po, sir.
Nagsusuot lang ako ng mask.
Ikaw, Paul Bäumer, ay pwedeng mamatay bago magtakip-silim.
Dapat kumain ka, bwisit.
Humanda! Hubarin na'ng gas mask niyo!
Hubarin na'ng gas mask niyo!
Hindi ikaw.
Isuot mo 'yan hanggang magtaliba ka ngayong gabi.
Na suot ang lintik na 'yan.
Humanay na kayo! Lakad!
Magsama-sama kayo, at lumakad na!
Naku naman, bilis!
Paul! Paul, halika. Akin na'ng bag mo.
Ipagbuhat mo na lang ako sa susunod.
Binabati ko kayong lahat.
Ito ang bago niyong bahay.
Hubarin ang mga helmet!
Kampante yata sila na wala ako, Steinberger.
Buong gabi kaming binobomba.
Pagod na ang mg kawal.
Magandang remedyo ang tuyong bota para diyan.
Gusto mo kaming malunod?
Tumulong kayong lahat! Isalba ang trensera.
Ano pang hinihintay mo, Bäumer?
Bakit patayo-tayo ka pa diyan? Sige na…
Hagisan mo ng buto ang aso,
lalapain niya lagi 'yon.
Bigyan mo ng lakas ang tao…
Magiging halimaw ang taong 'yon.
Uminom ka.
Katczinsky, halika rito. Tumulong ka.
Babakbakan tayo ngayong gabi.
Pasensiya na.
Kalimutan mo na 'yon.
'Di ganito ang naisip ko.
Tumigil ka, Ludwig.
Ang mga kamay ko. Manhid ang mga kamay ko.
Ipasok niyo sa pantalon niyo.
Gano'n ang ginagawa ko.
Makakatulong kaya 'yon para mas makatama tayo?
-Narinig mo 'yon? -Ano?
-'Yong tunog. Pakinggan mo. -Wala naman.
Makaka-isang French na tayo.
Huminahon ka, Paulie.
Naririnig ko na rin.
Sino 'yan?
Hoy.
Magpakita ka!
Hindi!
Tinamaan ako!
-Hindi. Paul. Hindi. -Ano'ng nangyayari?
Pambihira.
Ano 'yon?
Pinutukan ako ng nando'n.
Nakita nila'ng kislap ng baril mo.
'Di ba?
Ibaba niyo ang ulo niyo.
Liban kung gusto mong tamaan, lumipat kayo ng sampung metro sa kaliwa niyo.
Putok, tapos lipat. Putok, tapos lipat. Naunawaan mo?
Opo.
Halika.
Kumubli kayo!
Halika. Dito sa loob!
Bäumer, Kropp! Dito kayong dalawa. Bilis.
Pasok sa bunker!
Pasok!
"Ingat ka sa kakainin mo."
'Yon ang bilin sa 'kin ng nanay ko.
-Sama-sama tayo. Tama, Paul? -Oo.
-Sama-sama tayo. -Oo.
'Di ko na kaya, Paul. 'Di ko na kaya. Gusto ko nang umuwi.
-Sh. -Gusto ko nang umuwi.
Gumagapang na'ng atake.
Ano?
Tuwing limang minuto, umaabante ang atake ng kanyon.
At sa likod lang no'n,
umaabante ang mga kalaban.
Ano'ng ibig sabihin no'n?
Parating na sila.
Saan ka pupunta?
Babalik din ako.
Patapos na ang atake.
-'Wag. Palabasin mo ako. -Huminahon ka.
-Hayaan mo ako. Gusto kong lumabas dito. -Huminahon ka!
Huminahon ka.
Hindi!
Labas!
Kilos! Labas!
Labas na dito!
Lahat kayo, labas na!
Paul. Si Paul 'yon.
Albert!
Albert! Nakita na namin si Paul!
Ilipat natin ang kahoy na 'yan.
Paul.
Ayos ka lang?
Okay ka lang, Paul?
Halika, Paul. Paul, halika.
Tutulungan kita.
Halika. Dito. Umupo ka.
-Nasugatan ka ba? -Tuloy lang.
Paul, nasugatan ka ba?
-Naririnig mo ako? -Albert Kropp, patulong!
-Mamaya lang. -Mamaya lang, Paul.
Katczinsky, tara na!
At ikaw? Nasugatan ka ba?
Hindi.
E 'di, mangolekta ka na.
Ano ba naman!
May kapalit ang paghihirap.
Sige na! Ngayon, deretso lang!
Wala na tayong oras.
Albrecht, Karl. Diepholz.
Ika-14 ng Setyembre, 1898.
Blumenthal, Samuel.
Mula sa Dresden, ika-6 ng Nobyembre, 1900.
Kaarawan niya kahapon.
Von Gallwitz, Gustav.
Mula sa Osnabrück, ika-20 ng Hunyo, 1899.
Götz Lüttwitz…
Tama na 'yan.
MATAAS NA KUMAND NG GERMAN IKA-7 NG NOBYEMBRE, 1918.
Mr. Erzberger.
Samahan nawa tayo ng Diyos.
Higit 40,000 na naman ang casualty no'ng nakaraang mga linggo lang.
Dapat makumbinsi nito ang lupon ng mga heneral.
Tingin ko, alam na nilang talo na tayo.
Alam nating lahat.
Ang Punong Heneral.
CHAMPAGNE, FRANCE - OKUPADONG TERITORYO
-Salamat. -Sige, sir.
Paul, kung ganito tayo kabagal, 180 taon pa bago natin masakop ang France.
Nakuwenta ko na.
'Wag kang papahuli, Kat.
Hinding-hindi.
Pakinggan mo.
Ano'ng tingin mo, Paul? Sulit bang ikamatay 'yan?
Oo naman kung gutom tayo.
Kat?
Takbo!
Hoy! Gagong German!
Takbo!
Mga kasama, bayani kayo.
Isara niyo ang pinto, maaamoy ng iba.
Parol.
-Ewan ko. Nakalimutan ko na lahat. -Gamitin mo'ng utak Prussian mo.
-Heto. Dilat na, mahahabang daliri. -Mismo.
Nganga, kainin ang gansa!
Isang hati ng gansa galing gansa. Galing sa France para kay Franz.
Pakpak sa 'kin!
May kahati ba ako? Akin na lang lahat.
Sige lang!
Halika, bulag na manok. Nakangangang palaka…
Pahinga naman sa atake.
Oh, grabe.
'Di ko 'to makakalimutan, mga p're.
Masarap ba?
-Oo. -Mm-hmm.
-Ikaw naman? -Oo, sobrang sarap.
Ayos ba sa 'yo, Paul?
Ayos, Kat.
Maikli ang buhay.
Nasaan si Emil?
Emil, ipasok na ang kape at caviar!
Oo nga, at kailangan kong maghugas ng paa.
-Kat? -Ano 'yon?
'Yong gansa ninakaw mo, ibalik mo
Ibalik mo
-O madadali ka ng mangangaso… -Magsasaka!
Magsasaka! Tama!
O madadali ka ng riple ng magsasaka…
Tahimik na umupo si Tjaden at sabi,
"Krus. Puro tungkol sa krus ang naririnig ko."
"Kapitan ng Nazareth ang ama ko."
"Kapitan ng Nazareth?" tanong ng guro.
"'Di ko alam 'yan. Tjaden, umuwi ka at tingnan mo, pwede?"
Kinabukasan, nagmamadaling pumasok sa klase si Tjaden at sabi,
"Pasensiya na. 'Di pala Kapitan ng Nazareth ang ama ko.
Ang ama ko pala ay may clap sa lazaret."
Tingnan niyo!
Kumusta!
Halikayo!
May bagong lutong baguette dito!
Para sa inyo!
May Liverwurst din, giliw!
Puno ng pagmamahal!
Uy, Franz. Saan ka pupunta?
-Isama mo ako! -Sige, halika!
Tingnan niyo!
Parang gago lang.
Pambihira. Napakaganda mo, mahal ko.
Franz!
Sa 'kin 'yong balingkinitang itim ang buhok!
Saan siya pupunta?
Franz?
Paalam!
Paalam, mga kaibigan ko!
Nakakainis.
'Pag tapos na 'to, alam niyong gagawin ko?
Magulo pa. 'Di pa tapos.
Oo nga, 'pag natapos lang.
-Lintik, magkakaro'n ulit ng mga babae. -Oo nga.
Isang linggo akong walang pantalon.
Hahambalusin kita sa sinasabi mo.
Ikaw ba, Paul?
Ewan ko. Wala akong maisip.
-Do'n lang ako sa mga Prussian. -Baliw ka, Tjaden.
Nakapaghukay ka na ba ng pataba?
Subukan mo minsan.
'Di na malala kaysa maghukay ng trensera.
Mas matagal nga lang kaysa pagtetrensera sa Champagne. At 'di ka pwedeng magpabaya.
Sa hukbo no'ng payapa pa, wala kang aalahanin.
Tuwing umaga, may pagkain na, pwede pang magreklamo 'pag ayaw mo.
May maganda kang tulugan.
Bagong kobre-kama kada linggo.
Pagkatapos…
Pagkatapos sarhento ka na lang.
Isipin mo, ha, ranger ako.
Inom ng Cognac dito, alak do'n.
Lahat gustong makipagkaibigan sa ranger. Lahat.
May isang problema lang, Tjaden.
Ano 'yon?
'Di ka magiging sarhento.
Kalokohan naman 'yong tanong mo, e.
Wala namang magbabago.
-Kat! Kat! -Dito!
-Kat! -Dito!
"Aking poging mahal.
Humiling ka ng pagkain sa 'kin.
Parating na diyan ang tsoriso at mantikilya para sa apat…
Ilang cake,
sauerkraut at bockwurst,
at isang…
Hing… Hingfong na may asukal.
Ilang itlog at isang bote ng palaman.
'Wag mong kainin lahat agad. Wala pa akong mapapadala ulit.
'Wag mo ring ibabahagi sa mga kasamahan mo.
Aking poging mahal,
May itatanong ako sa 'yo.
Magkano na ang naiipon mo?
Pwede ka bang magpadala sa bahay?
Sabi nila malapit nang matapos ang digmaan,
kaya mas maiging may maiipong pera.
Baka iniisip mo,
'Tingnan mo nga naman ang bruhang 'yon. Napakayabang.'
Pero 'di ako maghihinanakit.
Kilala mo ako. Kaunti lang naman ang mayro'n ako.
Bigyan mo 'ko ng isang pulgada, at aabot ng isang milya.
'Wag kang mawawalan ng loob sa huling labanan.
Naospital na si Karl Lemmer sa Kanluran.
May problema sa sikmura niya. Magtatatlong linggo na siya ro'n.
Pwede ka bang magbakasyon, kung inaatake ka ng rayuma?
'Di mo pa ba nagagawa ang parte mo diyan?"
Kung makikita ka lang niya ngayon, nakaupo habang naninigarilyo.
"Ngayong Linggo, bibisita ako sa…
Sa Linggo, bibisita ako sa puntod ng ating bunso.
Babasahan ko siya ng kwento. Gusto niya talaga 'yon.
Sa susunod na taon, sabay tayong dadalaw para sa ikasampung kaarawan niya.
Hanggang dito muna.
Mga halik mula sa iyong asawa.
Paalam."
'Di ko alam.
Oh, Paul.
Ano kayang mangyayari?
Umuwi balang araw…
Bumalik sa dati nating buhay.
At ang gusto lang nilang marinig kung lumaban tayo ng harapan.
Mamumuhay tayong parang mga manlalakbay sa nakaraan.
Tinatanong ko ang sarili ko…
Uupo na lang kaya ako sa siga ng mga panggatong kasama ka
at si Tjaden at Kropp
at Müller…
at kakain ng pritong patatas.
Na may balat pa.
Oo.
Nababagot na ako.
Ga'no pa kaya katagal 'to bago matapos?
Franz?
Bakit?
Aalis tayo ng alas-sais bukas.
Para hanapin ang mga kabataan.
Ano'ng nangyari?
Ngayong araw dapat ang dating nila.
Isang buong kompanya.
Kumusta?
-Ayos. -Talaga?
Oo.
Heto.
Amuyin mo.
-Ano'ng pangalan niya? -Eloise.
Eloise.
Parang gatas ang balat niya.
At ang mga suso niya…
Uy.
Paamoy din.
Albert.
-Kropp! Akin na. -Heto.
-Grabe. -Tjaden.
'Di narurumihan ang kuko ng gano'ng babae.
-Hindi. -Kung mayro'n, buhangin sa baybayin.
Tjaden.
-Ibalik niyo na nga dito. -Siguradong dalawang beses naliligo 'yon.
Tjaden.
Sige na. Akin 'yan.
-Tjaden! -Hindi, akin na 'yan ngayon.
Malakas ang pagsabog na 'yon.
Mortar sa trensera.
Tumilapon na siya mula sa uniporme niya.
Isa ba siya sa hinahanap natin?
Hindi, kahapon lang sila nawala.
Matagal na 'yan diyan.
Puwera biro.
'Wag kang mahahabag ngayon.
Ilan ang hinahanap natin?
Animnapung batang rekrut.
Tinapay sa agahan.
Tinapay sa tanghalian.
Tinapay lagi. Nakakasawa na.
Sabihan niyo ako kung nahanap niyo na. 'Di na ako tutuloy.
Lason.
Nagkaro'n ng lason dito.
Oo nga.
Kumusta, madam.
Ako si Kropp.
At ikaw?
Gusto mo bang…
Gusto mong sumama sa 'kin?
Walang problema.
Kat.
Kat!
'Langhiya.
-Kawawang mga bata. -Oo nga.
Maaga nilang hinubad ang mga mask nila.
'Di magtatagal, mauubos ang Germany.
COMPIÈGNE, FRANCE IKA-8 NG NOBYEMBRE, 1918
Heneral.
Brixdorf, ano'ng balita?
Namumwersa ang mga French.
Kaninang umaga, may napigilang mga atas ang mga scout natin
tinatawag ang mga dibisyon sa Latierre.
May naiwan pang isang armada ng tangke sa Fernancourt.
Dapat maghanda tayo sa isang atake.
Ang mga sosyal demokrata ang katapusan ng sangkatauhan, Brixdorf.
Heneral?
Nagpadala ako ng delegasyon ng Germany sa tren papuntang Compiègne
para sa tigil-putukan.
Ibinebenta ng mga taong 'to ang bayan natin, Brixdorf.
Ang atas ko ay makipagdigma.
Hangga't 'yon ang kalagayan, makikipaglaban ako ng ngipin sa ngipin.
Dapat tayong magpakatatag at maghintay ng bagong tropa.
Sa ilang buwan pa, may mga bago nang rekrut.
Ipinupwersa ng mga French ang gusto nila sa atin.
'Di ako susuko.
Dapat tayong umatake nang buong giting ngayon.
Heneral.
Sa abot ng aking kaalaman,
dapat kong igiit…
Dapat nating igiit…
Utang na loob.
Bwisit.
Tinyente!
Lahat kayo, mag-impake na,
tiklupin ang higaan at hugasan ang inyong mga baunan.
Ipapadala ang buong rehimento sa unahan ng digma.
Lahat ng nakakatayo ay sasama.
Humanay na, bwisit!
Akala niyo hihintayin ng mga French na makapagsuklay kayo ng bulbol niyo?
Heto na naman tayo.
Pasaan tayo?
Pasaan tayo? Sa labanan.
Inaasahan kayo ng Ginoong Punong Heneral.
Babalik ako.
Selos ka?
Narito ako sa inyong harapan
sa pag-asang ituturing ang presensya namin bilang oportunidad
para suspindihin ang mga labanan.
Sa ngalan ng sangkatauhan,
hinihiling kong pumayag kayo sa agarang tigil-putukan
habang tayo ay nagnenegosasyon
para maiwasan ng ating mga bansa ang di-kinakailangang kapahamakan.
Ako si Matthias Erzberger, ang namumuno sa delegasyon ng Germany.
Itinatanong ni Marshal Foch ang pakay ninyo dito.
Umaasa kami sa inyong panukala
ng pangwakas na tigil-putukan sa dagat, sa lupa at sa himpapawid.
Wala akong anumang panukala sa inyo.
Ano'ng ibig niyang sabihin?
'Di yata niya nagustuhan kung paano niyo sinabi.
Sige.
Kung gayon,
Gusto niyang pormal mong hilingin.
Ginoong Punong Heneral,
humihiling ako ng tigil-putukan.
May 72 oras kayo para tanggapin
ang aming mga kondisyon. Wala nang mababago.
-Pitumpu't dalawang oras? -Matitigil ang digmaan kung pipirma kayo.
Ginoong Punong Heneral,
sa ngalan ng Diyos, 'wag niyo nang palipasin ang 72 oras.
Namamatay ang mga tao sa labas.
Kung gayon, pumirma kayo.
Naunawaan ko.
Magmartsa kayong lahat.
Tara na. Labas na!
Magmartsa kayong lahat.
Martsa.
Magmartsa kayong lahat.
Magmartsa kayong lahat. Labas na.
Laban!
-Bilisan niyo! -Tagumpay!
Sugod, mga kasama!
Sige!
Tagumpay!
Deretso lang!
Tuluy-tuloy lang!
Kilos, kilos, kilos!
Tara, Paul. Halika. Paul!
Labas na!
Barilin na!
Baba!
Kumubli kayo!
Labas na!
Walang aalis at magtulungan.
Gumamit ng granada!
Puntiryahin ang kadenang bakal 'pag nasa itaas natin.
Kilos. Tayo na! Franz!
Franz!
Sundan niyo siya!
Franz!
Halika! Sundan niyo ako!
Franz!
Paul!
Sugod!
Paul.
Paul!
Barilin niyo!
Atras!
'Wag niyo akong barilin! 'Wag!
'Wag!
'Wag! 'Wag niyo akong barilin!
Albert.
-Albert. -Tara na!
Sige lang!
Nasaan si Franz?
'Di ko na makita si Franz!
Katczinsky! Kunin niyo ang masinggan at atras na!
Magtipon tayo sa Eguisac, dalawang kilometro sa hilagang-silangan mula rito!
-Nangungulila ako sa mga kasama ko, sir! -Nangungulila ako sa aking ina, gago!
Mga granada! Bala! Tara na!
Paul, tara na!
'Di ito negosasyon. Ito'y imposisyon.
Bumalik siguro tayo sa Spa para kumonsulta sa lupon ng heneral.
At ano'ng magagawa no'n?
Kahit matalo tayo kalaunan,
wala nang mas masama pa kaysa kung susuko tayo.
Kaysa ilang daang libo pang mamamatay.
Alsace-Lorraine, pagsakop sa Rhine, mga kanyon, locomotive, tren…
Ito ay buung-buong pagsuko!
Bawat buwan, 250,000 Amerikano ang dumadaong sa Europe.
Marne, Cantigny, Cambrai. Talo na lahat.
Ang tanging naghihiwalay sa 'tin sa tigil-putukan ay huwad na karangalan.
Panahon nang harapin ang gulong ginawa mo at ng mga kasamahan mong heneral.
Pero kung gusto mo nang umalis, sige na, pakiusap.
Dito lang kami.
Taglamig na.
Kung walang mga tren at suplay, matatalo tayo ng mga Bolshevik.
Uuwing gutom ang mga tauhan natin
kaysa mamatay nang marangal sa labanan.
Nang marangal?
Namatay ang anak ko sa digmaan. Nasaan ang karangalan?
Von Helldorf.
Pakikuha ang kopya ng mga kahilingan ng Allied at ipadala sa punong-himpilan.
Ipababatid mo sa pamahalaan.
May 72 oras tayo, mga ginoo.
Bawat minutong sinasayang natin, may namamatay na sundalo.
Manalangin tayong kaawaan tayo,
pero utang na loob, tapusin na natin ang digmaang 'to.
Atras!
Umaatras na sila! Apoy pa!
Apoy pa!
'Wag kang maingay!
Tumahimik ka!
Hindi.
Kasama.
Pasensiya na talaga.
Pasensiya ka na talaga.
DUVAL, GÉRARD - MANLILIMBAG
Bahay…
Ang asawa mo… Pinapangako ko.
Pinapangako ko.
Pinapa…
Kailan ka ipinanganak, Brixdorf?
Noong 1877, buwan ng Hunyo.
Ipinanganak sa tag-init.
Opo.
Ano'ng trabaho ng tatay mo?
May pagawaan kami sa Holstein.
Ano'ng klase?
Mga upuan sa hayop, heneral.
Mga upuan sa hayop.
Laging mabenta 'yan. May pagkakakitaan kayo sa hinaharap.
Maswerte ako.
Kung gayon?
Umaasa ka bang makakauwi ka?
-Kung 'di na tayo kailangan dito? -Oo.
May trabahong naghihintay sa 'kin pagkatapos ng digmaan.
Ako ang mamamahala sa negosyo.
Binabati kita.
Kayo po ba?
Sundalo ako.
Opisyal ang aking ama sa rehimentong 'to.
Lumaban siya sa tatlong digmaan sa ilalim ni Bismarck.
Ipinanalo niya lahat 'yon.
Noong 1871, nagmartsa siya sa Paris
at umuwing bayani.
Huling-huli na akong ipinanganak, Brixborf.
Kalahating siglong walang digmaan.
Ano ang sundalo kung walang digmaan?
Malapit ba kayo ng tatay mo?
Bilang bata, siguro.
Ang lalaking mag-isang ipinanganak,
mag-isang mabubuhay,
at mag-isang mamamatay.
NAGBITIW NA ANG EMPERADOR
Pasok.
-Von Helldorf. Ano 'yon? -Hindenburg.
Buksan mo na.
Hinihimok niya tayong pumirma.
Tapos na!
Kumatok na kayo sa monasteryo,
at ang tanging makikita niyo ay mga magnanakaw at tiwali.
Tapos na. Napagtanto rin sa wakas ng mga heneral.
Makikipagnegosasyon na sila sa wakas. Malapit na tayong makauwi!
Nasaan ang klinik?
-'Wag! -Bigyan na siya ng anestisya!
Bäumer.
-Tjaden. -Bäumer.
Ano'ng nangyari? Saan ka tinamaan?
Sa taas ng tuhod…
Yata.
Wala akong maramdaman.
Ga'no kataas ang tinamaan?
'Di ko maiangat ang ulo ko.
Mga sampung sentimetro.
Makakauwi ka na, Tjaden.
-Sa tingin mo? -Syempre naman.
Pa'no ako magiging ranger kung ganito ako?
Bwisit.
Kaya mo pa rin.
Makikita mo.
'Di ako papayag na putulin nila.
Ayaw kong mabuhay nang lumpo.
'Di naman kailangan.
May malala pa diyan ang naayos nila.
Oh, Paul.
May ibibigay sana ako sa 'yo.
Patay na ba siya?
Dapat magpakatapang ka.
Buhay ka.
Dapat matuwa ka.
Para sa atin.
Para sa mga 'di na kinaya.
Tumahimik ka.
Makinig ka. 'Di mo pwedeng sabihin 'yan. Hindi ikaw.
Sigurado gusto mo 'yon. 'Di na 'pag dumating na'ng lahat…
Nasa klinik sila o sa mga libingan.
-Magrasyon na. Naaamoy naming luto na. -'Di pwede.
Bakit hindi, hampas-lupa ka?
Para sa 150 ang niluto ko. 'Di ko mairarasyon ang pang-150 sa 80 lang!
Gago ka ba?
May suplay kayo para sa ikalawang kompanya.
-Kami ang ikalawang kompanya! -Tama!
Kaya irasyon mo na! Tapos!
Kat!
-Kat! -Paul!
Kat!
Paul!
Kat, buhay ka.
Buhay ka.
Paul.
Tinamaan si Tjaden.
Nasa simbahan siya.
May dalawang mangkok siya sa 'tin.
Sige. Halika.
Ingat.
At isa pa.
Grabe, akala ko patay ka na.
Mamamatay din naman tayo.
Pero 'di sa huling labanan.
Papatayin kita kung mauuna ka sa 'kin.
Tjaden.
-Kat? -Ako nga.
Kat.
May sopas kami para sa 'yo.
May kutsara't tinidor ba?
Oo, may kutsara't tinidor din.
Kain ka na.
'Wag, tama na, Tjaden!
Tjaden, tama na!
Patulong!
Bakit mo ginawa 'yon?
Bakit?
Tapos na, mga p're, tapos na.
Marami nang dugo!
Tjaden.
Ano 'yon?
May nawawala ako.
Kat, marunong kang mag-French?
Kung gusto mo.
Gusto ng aking ina na matuto ako ng French.
Aha.
At ng piano.
Ayaw niya akong makidigma.
"'Di 'yan para sa 'yo," lagi niyang sinasabi. "Mamamatay ka agad."
Gusto kong ipakitang kaya ko.
At heto na tayo ngayon.
"Sa ilang linggo, nasa Paris na tayo."
'Di ko masasayang ang dalawang taon sa puro granada na parang medyas.
Paul.
-'Di tayo makakaiwas sa malansang amoy. -Tama na.
-Wala na sina Ludwig, Franz, Albert… -Ano naman?
Namamahinga na sila.
Tayo, buhay pa.
Parang lagnat lang ang lahat.
Walang may gusto nito, pero bigla na lang narito.
Ayaw natin 'to. 'Di rin gusto 'to ng iba pa.
Pero heto tayo. Pero narito ang kalahati ng mundo.
At nanonood ang Diyos
habang nagpapatayan tayo.
Gano'n nga.
Pero ano'ng alam ko?
Wala akong alam.
Isa lang akong pares ng bota na may riple.
Matulog ka na. Sinuwerte tayo.
Sige.
Kat?
Ano 'yon?
Ano'ng ikinamatay ng anak mo?
Bulutong.
Natatakot ako sa mangyayari.
'Wag.
Henri.
Tikman mo.
Sariwa ba?
Pasensiya na, sir. Mukhang hindi.
Nakikinig ako.
Nagbitiw na ang Emperador.
Tumatanggi nang sumunod sa atas ang mga sundalo.
Pagala-gala ang mga naglayas.
Gagawin ng bagong pamahalaan ang lahat para tuparin ang mga tungkulin nito,
pero ang taumbayan, kahit 'di nila ginusto,
ay nagugutom at nagkakagulo.
Problema 'yan ng talunan, hindi ng nagwagi.
'Di ako natatakot diyan.
'Di ako papayag sa anumang kompromiso.
Ginoong Punong Heneral, pakiusap.
Maging patas kayo sa kalaban niyo, o kamumuhian niya ang kapayapaang 'to.
Patas?
Pagiging patas ba 'ka mo?
Pirmahan niyo 'to.
Itala niyo sa katitikan
na magkakabisa ang tigil-putukan makalipas ang anim na oras
sa ika-11 ng umaga, sa ika-11 araw ng ika-11 ng buwan.
Ayos na.
Tapos na ang digmaan.
Ano nang gagawin niyo ngayon?
Ano'ng nakikita mo rito, Brixdorf?
Ang kapatagan ng Latierre, heneral.
Eguisac.
Gano'n din ang nakikita ko.
At mga sundalong German, tumatakas na parang mga kuneho.
Dinuduraan tayo ng mga French sa Latierre,
habang may mga walang hiyang nasa tren,
na ibinebenta ang ating bayan.
Ipatawag ang lahat ng bagong rekrut sa harapan ng himpilan.
Tatapusin natin ang kaguluhang 'to!
Hindi pa rin pinahihintulutan ang anumang komunikasyon sa kalaban.
Una, ititigil ang mga labanan sa buong larangan ngayong araw,
ika-11 ng Nobyembre sa ika-11 ng umaga.
Ikalawa, hindi lalampas ang mga tropa
sa linya nila sa araw na ito, sa oras na ito.
Ano'ng oras na?
-Bakit 'di ka natutulog? -Pakinggan mo.
Napakatahimik.
Nabingi na yata ako.
Pumirma na sila, Paul.
Tapos na ang digmaan.
Tapos na.
Gutom ka ba?
Gutom ako.
Saan ka pupunta?
Tara, bago magising ang mga gago.
-Ano'ng gagawin mo sa Pasko, Paul? -Ewan.
Mag-iihaw ako ng gansa.
Na may pulang repolyo, mga patatas…
Tapos magsisindi ako ng mga kandila, at hahalikan ko'ng asawa ko.
Diyos ko, Paul, maganda ang asawa ko.
-Talaga? -Oo.
-Ano'ng hitsura niya? -Naku…
Mahabang kulot na buhok na maiitim.
At malaki siya at malakas.
Pasko.
Malayo pa 'yon.
'Di na rin. Malapit na nga.
Gusto pa namin ng anak. Mga anak, Paul.
Ano'ng Pasko kung walang mga bata? Wala.
'Di ba?
Alam mo, 'pag…
'Pag nakauwi tayo, tapos…
-Ano? -May gagawin tayong malupit.
Tayong dalawa. Magkasama, ayos ba?
Naku…
Ano?
Sapatero ako, Paul. Nag-aayos ako ng mga sapatos.
Marunong kang magbasa, sumulat. May diploma ka ng sekundarya.
'Di ko naman napakinabangan.
Ano'ng gagawin natin?
Magkakabit ng swelas sa mga sapatos?
Iniinsulto mo ba ako?
'Di ko nga mabasa ang sulat ng asawa ko.
Magkokolehiyo ka, Paul.
O babarilin kita dito.
Dumudulas ang pantalon ko.
Maluwag ang pantalon ko.
Kumain ka pa kasi.
Uuwi na rin tayo. Makakain na natin kahit ano.
Kahit anong gusto natin.
Ikaw naman.
Kung mahuhuli ako ng magsasaka…
baka tamaan na ako.
Ingat ka sa lintik na aso, ha.
Sige.
Sh…
Tingnan mo.
Ayos talaga 'to.
Gusto mo?
Bwisit.
Tigil!
Kat!
Takbo!
Gago!
Bwisit.
Pambihira.
Tingnan mo 'to.
Ano 'yon?
-Oh, sinuwerte ako. -Mga itlog ang tinamaan?
-Diinan mo lang. -Sige.
-Ilagay mo na diyan lahat. -Sige.
Sige. Lahat na.
Pwede 'tong prituhin.
Naku. Kainin na natin ngayon.
Pwede namang ganito.
Sarap din niyan.
Babalik ako.
Kat?
Kat!
Ano'ng nangyari?
Tara na…
Sino'ng bumaril sa 'yo?
'Yong batang gago do'n sa manukan.
Anak no'ng magsasaka.
Kat.
Ang malas naman.
Ga'no kalaki?
'Singlaki ng hinliliit. Bubunutin ko ang punglo.
'Wag na, pahingi na lang ng sigarilyo.
Medik na lang ang gagawa niyan.
Naiwanan ako sa klase kasama ang mga pitong anyos.
At nag-aahit na ako no'n.
Mag-isip ka ng salita
na katunog ng walang silbi.
Walang katunog ang walang silbi. Wala.
'Langhiya.
Bakit ngayon, sa lahat ng pagkakataon?
-Halika na, lumakad na tayo. -Sige.
Tara na.
Ayos lang? Kat?
-Riple. -Ano?
Riple ang katunog ng walang silbi.
'pag uwi natin, gagawa ka ng bagong bota.
Masakit na'ng mga paa ko sa paglalakad.
Para!
Medik!
-'Di ka na sana nag-abala pa. -Bakit?
Patay na siya.
Pero… maliit lang na sugat 'yan sa punglo.
Oo, natetano siya. Deretso sa atay.
Nalason ang mga organo.
Wala siyang malay.
Oo.
Patay na siya.
Alam ko'ng trabaho ko.
Imposible. Kasi… kasi kausap ko lang siya.
Wala siyang malay.
Kita mo?
Minalas siya. Napakalapit na sa katapusan.
Halina kayo!
Pauuwiin na tayo ng heneral! Uuwi na tayo!
Uuwi na tayo!
Lakad! Lakad lang!
Bilis!
Humanda!
Mga kawal.
Narito tayo ngayon bilang magkakapatid
sa mundo ng mga kaaway, na pinupwersang panoorin
habang ang mga sosyal demokratang German
ay ginagawang kaawa-awa ang minamahal nating sambayanan
sa pagtanggap sa taksil na tigil-putukan.
Mga kasama.
Makakauwi na rin kayo
sa inyong mga magulang, asawa at anak.
Tapos na ang digmaan.
Makalipas ang ilang taong hirap at sakripisyo,
makakaasa kayo sa inyong gantimpala.
Ang gantimpala ng paghanga sa lahat ng inyong nakamit dito.
Ngunit, mga kasama,
nais niyo bang salubungin kayo bilang mga sundalo at bayani
o bilang mga duwag
na bahag ang buntot sa katapusan ng digmaan?
Mga kawal.
Aatakehin natin sila nang buong lakas at giting.
Pag-aari ng mga German ang Latierre.
Aagawin natin ang kapatagan bago mag-11:00 a.m. at tapusin ang digmaang ito
nang matagumpay!
Larga!
Kasama ang Diyos gaya ng pagsama Niya sa ating mga ninuno.
'Di na ako babalik sa labanan. Hindi ako!
Manahimik ka!
Sipat!
-'Wag! -Barilin niyo na!
Kompanya, hinto!
Agap, ta!
-Ikabit ang bayoneta! -Ikabit ang bayoneta at sugod.
Ano'ng oras na?
Labinlimang minuto na lang.
Kay Lefèvre 'to.
Nireserba pa niya para sa katapusan.
-'Di na niya 'to kailangan. -Salamat, sir.
Para sa 'yo at kay Lefèvre.
Sarap.
Tapos na ang bangungot.
Mga kaaway!
-Pwesto! -Pwesto!
Barilin!
Mga granada!
Sugod!
'Wag, 'wag!
'Wag! 'Wag!
Tigil-putukan na!
Alas-onse na!
Tigil-putukan na!
Alas-onse na!
Ayos ka lang?
Opo.
Kung gayon.
Pakisimulan na'ng magkolekta.
Pagkasimulang-pagkasimula ng mga labanan noong Oktubre 1914,
naganap ang pakikidigmang trensera sa Kanlurang Larangan.
Sa katapusan ng digmaan noong Nobyembre 1918
halos hindi nabago ang unang hanay.
Higit tatlong milyon ang namatay dito,
madalas habang lumalaban para lamang sa ilang daang metrong pag-abante.
Halos 17 milyong katao ang nasawi sa Unang Digmaang Pandaigdig.
ALL QUIET ON THE WESTERN FRONT
Ang pagsasalin ng subtitle ay ginawa ni Mark Vincent Baracao